Inger Berggren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inger Berggren
Ilustracja
Inger Berggren podczas występu na scenie 7. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1962 roku
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1934
Sztokholm
Data i miejsce śmierci 19 lipca 2019
Sztokholm
Gatunki pop, jazz
Zawód piosenkarka
Aktywność od 1954 roku
Wydawnictwo His Master’s Voice

Inger Berggren (ur. 26 lutego 1934 w Sztokholmie, zm. 19 lipca 2019 tamże[1]) – szwedzka wokalistka popowa i jazzowa, reprezentantka Szwecji w 7. Konkursie Piosenki Eurowizji (1962).

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Karierę wokalną rozpoczęła w Orkiestrze Thore Swanerud, śpiewając następnie z Thore’em Ehrlingiem, Simonem Brehmem i Göte Wilhelmssonem[2].

Zadebiutowała w maju 1952 roku singlem, na którym znalazły się utwory „Nära” oraz „Telefondrömmar”[3]. Sześć miesięcy później, wraz z Orkiestrą Åke Jelvinga, wokalistka nagrała utwory „Flickan i hagen” oraz „Den allra sista dansen”[4]. Kolejny singel, „Kärlek, nål och tråd”, wydała dopiero w 1957 roku[5].

Przy akompaniamencie Orkiestry Svena-Olofa Walldoffa nagrała cztery utwory, wydane na singlu „Bara mamma vill inte förstå” w 1960 roku[6]. W kolejnym roku wydała wyłącznie jeden singel, na którym zamieszczono utwory „Exodus” oraz napisany i skomponowany przez Everta Taube „Så länge skutan kan gå”[7].

W 1962 roku wzięła udział w krajowych selekcjach Eurovisionsschlagern do 7. Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłoszono jedynie siedem utworów, a wykonywany przez nią oraz Lily Berglund (zgodnie z regulaminem wydarzenia każdą konkursową piosenkę wykonywało dwoje artystów) utwór „Sol och vår” (który napisali Åke Gerhard i Ulf Källqvist) zdobył największą liczbę 102 327 głosów[8]. Zwyciężczynią została jednak nie Berglund, a Berggren[9]. 18 marca 1962 roku wystąpiła w finale konkursu z szóstym numerem startowym i zajęła ostatecznie 7. miejsce ex aequo z fińską piosenkarką Marion Rung i jej utworem „Tipi-tii[10]. Tego samego roku, na kanwie swojej popularności w Szwecji, wylansowała również przeboje „The Sun and the Spring” oraz „Elisabeth Serenade”[2].

Wraz z Orkiestrą Lutza Albrechta wydała na singlu dwa utwory Elvisa Presley’a, „Jailhouse Rock” oraz „Treat Me Nice”[11].

W 1965 roku piosenkarka wydała swój pierwszy longplay Jag sjunger mina visor...[12]. Od 1970 roku wokalistka pracowała jako nauczyciel muzyki w gminie Täby. W tym samym roku przy akompaniamencie Orkiestry Rune Öfwermana wydała także swój album kompilacyjny zatytułowany po prostu Inger Berggren[13].

W 1979 roku wydano drugi album długogrający En helt vanlig kvinna, który był ostatnim w dorobku artystki[14].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Inger Berggren jest matką aktorki Gunilli Röör[15].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[16].

  • 1965 – Jag sjunger mina visor...
  • 1979 – En helt vanlig kvinna

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[17].

  • 1973 – Anderssonskans Kalle i busform
  • 1983 – Spanarna (serial telewizyjny)
  • 1984 – Sömnen

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sångerskan Inger Berggren är död, www.expressen.se [dostęp 2019-08-03] (szw.).
  2. a b Inger Berggren (ang.). getsongbpm.com. [dostęp 2019-01-25].
  3. Inger Berggren – Nära / Telefondrömmar (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  4. Inger Berggren, Åke Jelvings Orkester – Flickan I Hagen / Den Allra Sista Dansen (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  5. Inger Berggren – Kärlek, Nål Och Tråd (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  6. Inger Berggren, Sven-Olof Walldoffs Orkester – Bara Mamma Vill Inte Förstå (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  7. Inger Berggren – Så Länge Skutan Kan Gå / Exodus (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-31].
  8. Owe Thörnqvists ”heartbreak hotel” låt 1962 (szw.). skd.se. [dostęp 2019-01-25].
  9. Maciej Błażewicz: Historia Szwecji na ESC (5) (pol.). dziennik-eurowizyjny.blog.pl. [dostęp 2019-01-25].
  10. Eurovision Song Contest 1962 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2019-01-25].
  11. Inger Berggren, Das Orchester Lutz Albrecht – Jailhouse Rock (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  12. Inger Berggren – Jag Sjunger Mina Visor... (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  13. Inger Berggren / Rune Öfwermans Orkester – Inger Berggren (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  14. Inger Berggren – En Helt Vanlig Kvinna (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-30].
  15. Gunilla Röör gästar Sverige! (szw.). svt.se. [dostęp 2019-01-30].
  16. Inger Berggren (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-01-25].
  17. Inger Berggren (ang.). imdb.com. [dostęp 2019-01-25].