Inhibicja niekompetycyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inhibicja niekompetycyjna[a], hamowanie niekompetycyjne[b] – typ inhibicji odwracalnej enzymów.

Inhibitor niekompetycyjny wiąże się w obszarze enzymu innym niż miejsce aktywne i miejsce allosteryczne. Jeśli inhibitorem jest duża cząsteczka, wiąże się ona z domeną białka zawierającą miejsce aktywne. Wiązanie to nie wpływa na strukturę części enzymatycznej białka, ale zasłania wejście do miejsca aktywnego, przez co enzym jest nieaktywny. Jeżeli inhibitor przyłączy się tak, że będzie zasłaniał centrum tylko częściowo lub w ogóle, reakcja będzie zachodziła, jednak wolniej.

Inhibitory niekompetycyjne nieodwracalne nie wykazują strukturalnego podobieństwa do substratu; zwiększenie stężenia substratu na ogół nie zmniejsza hamowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. także: inhibicja niekonkurencyjna, inhibicja niewspółzawodnicząca, inhibicja niewspółzawodnicza
  2. także: hamowanie niekonkurencyjne, hamowanie niewspółzawodniczące, hamowanie niewspółzawodnicze

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Linda R. Berg, Diana Martin, Eldra Pearl Solomon: Biologia Villeego. Wyd. 8. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2012. ISBN 978-83-7763-200-0.