Inkastelacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysocice (system wieżowy). Wieża romańskiego kościoła (XII-XIII w.) to w istocie warowny, opatrzony strzelnicami słup (wieża obronna) inkastelujacy sakralną budowlę[1].

Inkastelacja – nadanie budowli charakteru obronnego.

Inkastelacja może być pierwotna, gdy charakter obronny nadano podczas wznoszenia, lub wtórna, gdy budowlę przystosowano to tego celu później.

Inkastelacja może dotyczyć:

  • wyposażenia obiektu w urządzenia bądź obronne elementy architektoniczne, przy zachowaniu nieobronnego charakteru całości,
  • otoczenia budowli obwodem obronnym np. fosą, wałem, częstokołem, parkanem, itp.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Janusz Bogdanowski: Sztuka obronna. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1993.