Inkastelacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysocice (system wieżowy). Wieża romańskiego kościoła (XII-XIII w.) to w istocie warowny, opatrzony strzelnicami słup (wieża obronna) inkastelujacy sakralną budowlę[1].

Inkastelacja – nadanie budowli, która ze swojej natury jest obiektem obronnym, charakteru obronnego. Inkastelacja może być pierwotna, gdy charakter obronny nadano podczas wznoszenia, lub wtórna, gdy budowlę przystosowano to tego celu później[2].

Inkastelacja może dotyczyć:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogdanowski 1993 ↓, s. 64.
  2. a b Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 523.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Bogdanowski: Sztuka obronna. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1993.