Innoryżak wytworny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Euryoryzomys nitidus[1]
(Thomas, 1884)
Osobnik sfotografowany na Mato Grosso
Osobnik sfotografowany na Mato Grosso
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina bawełniaki
Plemię Oryzomyini
Rodzaj innoryżak
Gatunek innoryżak wytworny
Synonimy

Oryzomys nitidus (Thomas, 1884)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     innoryżak wytworny

Innoryżak wytworny[3] (Euryoryzomys nitidus) − gatunek gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae), który występuje w Ameryce Południowej.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

U góry innoryżak wytworny, u dołu wieczorniczka mała (Calomys laucha)

Gatunek został opisany naukowo w 1884 roku przez O. Thomasa, jako Oryzomys nitidus[4]. W 2006 roku dokonano rewizji podziału systematycznego, wyłączając z rodzaju ryżniak (Oryzomys) niespokrewnione bliżej gryzonie i tworząc m.in. rodzaj innoryżak (Euryoryzomys)[2][3].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Innoryżak wytworny występuje we wschodniej Boliwii, środkowo-zachodniej Brazylii i wschodnim Peru. Jest spotykany od wysokości 50 do 2000 m n.p.m. Większość stanowisk znajduje się na wschodnich stokach i u podnóża Andów. Żyje w subtropikalnych i tropikalnych lasach deszczowych. Bywa spotykany w lasach pierwotnych i we wtórnych, jest odporny na zmiany środowiska leśnego. Nie występuje tylko na terenach trawiastych. Prowadzi naziemny, samotny tryb życia[2].

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Innoryżak wytworny jest lokalnie liczny. Populacja jest stabilna, nie są znane zagrożenia dla gatunku. Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Euryoryzomys nitidus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Weksler, M. & Bonvicino, C. 2008, Euryoryzomys nitidus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.4, DOI10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T15607A4883465.en [dostęp 2016-06-24] (ang.).
  3. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 247. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Oryzomys nitidus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-06-24]