Inoceramus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inoceramus
Sowerby, 1814
Inoceramus sp.
Inoceramus sp.
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada małże
Podgromada Pteriomorphia
Rząd Praecardioida
Rodzina Inoceramidae
Rodzaj Inoceramus

Inoceramus – wymarły rodzaj morskich małży żyjący w okresie juraskim i kredowym.

Posiadały kalcytowe muszle o wydłużonym kształcie, z ornamentacją w postaci koncentrycznych względem dzioba żeberek. Niektóre gatunki osiągały wielkie, jak na małże rozmiary, przekraczając 1 metr. Okaz z gatunku Inoceramus (Sphenoceramus) steenstrupi o długości 178 cm znaleziony na Grenlandii jest największym małżem świata [1] i [2].

Znaczenie: Skamieniałości różnych gatunków Inoceramus są jednymi z najbardziej podstawowych skamieniałości przewodnich w datowaniu albu i późnej kredy. Wiele gatunków klasyfikowanych wcześniej do rodzaju Inoceramus obecnie jest zaliczanych do pokrewnych rodzajów (np. Cremnoceramus)

Występowanie: Rodzaj kosmopolityczny: Ameryka Północna, Europa, Azja. W Polsce powszechny we wszystkich rejonach odsłonięć kredy, a więc głównie w Polsce południowej.

Wybrane gatunki z Polski o dużej wartości stratygraficznej:

  • Inoceramus cuvierii
  • Inoceramus lamarcki
  • Inoceramus labiatus
  • Inoceramus crippsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U. Lehmann & G. Hillmer, 1991: Bezkręgowce kopalne. Wyd. Geologiczne, Warszawa.