Inshoring

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Inshoring (również backshoring lub reshoring) – zjawisko będące przeciwieństwem offshoringu. Polega na przeniesieniu na teren danego państwa działalności prowadzonej poprzednio w innym kraju.

Inshoring ma swe uzasadnienie ekonomiczne wtedy, gdy zagraniczni dostawcy procesów nie są konkurencyjni wobec dostawców krajowych, np. w wyniku wzrostu kosztów pracy na rynkach zewnętrznych, lub spadku cen danej usługi w gospodarce wewnętrznej[1]. Innymi powodami przemawiającymi na rzecz inshoringu, zamiast offshoringu są też zapewnienie jakości i innowacji[2].

Przypisy

  1. Dziennik Gazeta Prawna, BANK przeniósł centra obsługi telefonicznej do Indii, teraz przywraca je na Wyspach, 2011-07-11, s. 14.
  2. Mike Karlesky: Surviving and Thriving as an Inshoring Software Company, 2006-12-08.