Instancja (programowanie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Na obrazku przedstawiono 3 instancje klasy ”car” jako różnokolorowe modele samochodów, czyli obiekty.

Instancja (z łac. instantia) – pojedyncze wystąpienie niezależnego kodu zgodnego z danym wzorcem. Najpopularniejszym przykładem jest instancjonowanie klas w programowaniu obiektowym, czyli tworzenie obiektów (niezależnych bytów danej klasy, zajmujących określone miejsce w pamięci). Inne przykłady instancji:

  • w kontekście systemów operacyjnych, instancją danego programu nazywa się wystąpienie w pamięci komputera aktualnie wykonywanej sekwencji kodu komputerowego czyli procesu.
  • w kontekście grafiki komputerowej, instancja to technika renderowania, która pozwala nam narysować wiele kopii tego samego obiektu w jednym wywołaniu losowania. Zwykle służy do renderowania cząstek, liści lub dużych ilości dowolnych innych rodzajów obiektów.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]