Instrumentalne pomiary temperatury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Instrumentalne dane o globalnej temperaturze w latach 1850–2007. Jako zero na wykresie przyjęto średnią temperaturę z lat 1961–1990.
Instrumentalne dane o globalnej temperaturze w latach 1880–2016. Jako zero na wykresie przyjęto średnią temperaturę z lat 1951–1980.

Instrumentalne pomiary temperatury – w meteorologii i klimatologii, pomiary temperatury atmosfery i oceanów bezpośrednio z użyciem termometrów. Wystarczające dane do określenia średniej temperatury globu, zwanej temperaturą globalną, istnieją od około 1850 roku.

Strona internetowa[1] National Oceanic and Atmospheric Administration zawiera szczegółowe wyniki rokrocznych pomiarów temperatury lądu i oceanów od 1880[2].

Poniższa tabela przedstawia 10 najcieplejszych lat w historii pomiarów instrumentalnych wg danych NOAA, w trzeciej kolumnie umieszczono średnią anomalię temperatury dla poszczególnych lat względem średniej z XX wieku.

10 najcieplejszych lat w okresie 1880-2017 (NOAA)[3]
Miejsce Rok Anomalia °C
1 2016 0,94
2 2015 0,90
3 2017 0,84
4 2014 0,74
5 2010 0,70
6 2013 0,67
7 2005 0,66
8 2009 0,64
9 1998 0,63
10 2012 0,62

Przypisy[edytuj | edytuj kod]