Instytucja szkoleniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytucja szkoleniowa – w myśl polskiej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy publiczny i niepubliczny podmiot prowadzący na podstawie odrębnych przepisów edukację pozaszkolną[1].

Osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek[2].

Zarobkowe świadczenie usług przez te podmioty, a więc również i usług szkoleniowych, uznane zostało za działalność gospodarczą w myśl ustawy o swobodzie działalności gospodarczej[3]. Usługi szkoleniowe nie zostały w ustawie zaliczone do tzw. działalności regulowanej, czyli takiej, której wykonywanie wymaga spełnienia szczegółowych warunków określonych specjalnymi przepisami prawa, nie wymaga się także dla ich prowadzenia koncesji, zezwolenia, licencji, dokonania zgłoszenia lub otrzymania zgody odpowiedniego organu.

Przedsiębiorca zamierzający prowadzić działalność szkoleniową, a który zgodnie z ustawą może być: osobą fizyczną lub prawną, spółką cywilną oraz jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – w zależności od formy prawnej, spełnić powinien następujące warunki:

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późniejszymi zmianami
  2. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
  3. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r.

Bibliografia[edytuj]

  • Paluch H. (2007 r.), Prawne podstawy świadczenia usług szkoleniowych na rynku niepublicznym, [w:] e-mentor nr 2/2007

Linki zewnętrzne[edytuj]