Instytut Chemii Organicznej PAN

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Instytut Chemii Organicznej PAN
Ilustracja
Państwo  Polska
Data utworzenia 18 listopada 1964
Dyrektor Sławomir Jarosz
Adres
ul. M. Kasprzaka 44/52
01-224 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Instytut Chemii Organicznej PAN
Instytut Chemii Organicznej PAN
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Instytut Chemii Organicznej PAN
Instytut Chemii Organicznej PAN
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Instytut Chemii Organicznej PAN
Instytut Chemii Organicznej PAN
Ziemia52°13′42″N 20°57′48″E/52,228333 20,963333
Strona internetowa

Instytut Chemii Organicznej PANinstytut naukowy Polskiej Akademii Nauk z siedzibą w Warszawie. Tematyka badań w IChO jest skoncentrowana wokół problemów współczesnej chemii organicznej. Jednostka posiada prawo do nadawania stopnia naukowego doktora oraz doktora habilitowanego w zakresie chemii.

Instytut[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1954 powstał Zakład Syntezy Organicznej PAN, a jego pierwszym dyrektorem był Osman Achmatowicz. W 1957 jego funkcję przejął Tadeusz Urbański, późniejszy dyrektor Instytutu. Początkowo Zakład liczył 13 laboratoriów, które mieściły się w budynkach wydziałów chemii uczelni wyższych. Laboratoria znajdowały się w Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Poznaniu, Krakowie, Gliwicach i Gdańsku.

18 listopada 1964 na podstawie dekretu Rady Ministrów nr 352/64 Zakład Syntezy Organicznej został przemianowany na Instytut Chemii Organicznej PAN.

W latach 60. XX wieku IChO PAN był ulokowany w budynkach Instytutu Chemii Fizycznej PAN, a administracja i służby techniczne były wspólne dla obu Instytutów. W 1971 utworzono Zakład Doświadczalny Instytutu Chemii Fizycznej PAN i Instytutu Chemii Organicznej PAN „Chemipan”. Przedmiotem działalności Zakładu jest wprowadzanie osiągnięć nauki do gospodarki. W roku 1983 „Chemipan” został włączony do struktury IChF PAN.

Zakłady Instytutu zlokalizowane w Gliwicach, Łodzi, Poznaniu i Wrocławiu odłączały się kolejno w latach: 1966, 1972, 1980 i 1986 i zostały przekształcone w nowe placówki PAN. Zakład łódzki przekształcił się w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych, poznański w Instytut Chemii Bioorganicznej, gliwicki w Zakład Karbochemii, a wrocławski został przyłączony do Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych.

Dyrektorzy Instytutu[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Urbański (1964–1967)
  2. Marian Kocór (1967–1972)
  3. Paweł Nantka-Namirski (1972–1979)
  4. Mieczysław Mąkosza (1979–2004)
  5. Marek Chmielewski (2004–2010)
  6. Sławomir Jarosz (od 2011)

Przedmiot badań[edytuj | edytuj kod]

Instytut prowadzi badania w następujących obszarach[1]:

  • nowe metody syntezy związków organicznych, przede wszystkim: reakcje karboanionów, reakcje wymiany nukleofilowej, addycji i cykloaddycji
  • kataliza molekularna – kataliza przeniesienia międzyfazowego, metateza, organokataliza
  • metodologia syntezy asymetrycznej
  • synteza metaloorganiczna
  • synteza związków o zadanej strukturze, w tym związków naturalnych i ich analogów
  • niekonwencjonalne metody syntezy organicznej, w tym w warunkach bardzo wysokiego ciśnienia, na podłożu stałym, w warunkach promieniowania mikrofalowego
  • enzymy i mikroorganizmy w syntezie organicznej
  • wybrane zagadnienia chemii supramolekularnej, w tym synteza oraz badanie struktury i reaktywności związków heterocyklicznych i makrocyklicznych
  • rozwój metod NMR i ich zastosowania w chemii organicznej
  • badania reakcji jonów w fazie gazowej z wykorzystaniem technik spektrometrii mas
  • badania struktury i dynamiki związków organicznych z wykorzystaniem technik NMR, MS, IR, CD/UV i rentgenograficznych
  • zastosowania obliczeń kwantowo-chemicznych do przewidywania właściwości cząsteczek związków organicznych

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Instytut dzielił się na zakłady i laboratoria. W 1988 r. powstała struktura jednostopniowa, składająca się z zespołów naukowych i usługowych, powoływanych przez Dyrektora zgodnie z aktualnymi potrzebami Instytutu.

Obecnie Instytut dzieli się na zespoły, w tym naukowe, naukowo-usługowe i jeden usługowy. Są to[2]:

Numer Zespół
I Spektrometria mas
II Stereokontrolowana synteza związków biologicznie aktywnych
III Zastosowania chemii metaloorganicznej w syntezie organicznej
IV Chemia sacharozy. Zastosowanie cukrów prostych jako chiralnych bloków budulcowych
V Dynamika molekularna w spektroskopii NMR. Oddziaływania molekularne
VII Praktyczna synteza organiczna. Chemia azotowych związków heterocyklicznych
VIII Stereokontrolowana synteza organiczna i chemia supramolekularna
IX Rozpoznanie molekularne
X Barwniki funkcjonalne
XII Krystalochemia organiczna. Synteza i właściwości peptydowych dendrymerów
XIII Dichroizm kołowy w badaniach strukturalnych związków organicznych
XV Związki naturalne w syntezie organicznej
XVI Zastosowanie magnetycznego rezonansu jądrowego w chemii organicznej
XVII Pracownia analizy elementarnej
XX Enzymy i mikroorganizmy w syntezie organicznej i biotechnologii
XXII Obliczenia teoretyczne właściwości cząsteczek

W roku 2012 IChO PAN było zatrudnionych ponad 150 osób, w tym ponad 100 pracowników naukowych, wśród których było 14 profesorów zwyczajnych i 6 profesorów nadzwyczajnych. IChO PAN prowadzi 4-letnie stacjonarne studia doktoranckie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Za: Instytut Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk: Status i statut (BIP). www.e-bip.org.pl. [dostęp 2016-04-25].
  2. Zespoły naukowe. icho.edu.pl. [dostęp 2016-04-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]