Instytut Dobrego Pasterza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Instytut Dobrego Pasterza
Nazwa łacińska Institutum a Bono Pastore
Skrót zakonny IBP
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Status kanoniczny stowarzyszenie życia apostolskiego
Data założenia 8 września 2006 roku
Data zatwierdzenia 8 września 2006 roku
Przełożony ks. Philippe Laguerie IBP
Strona internetowa

Instytut Dobrego Pasterzastowarzyszenie życia apostolskiego na prawach papieskich, podlegające bezpośrednio Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, kanonicznie erygowane 8 września 2006 roku. Przełożonym generalnym Instytutu jest ks. Philippe Laguerie IBP.

Instytut Dobrego Pasterza został założony przez pięciu byłych członków Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X, którzy uregulowali swoją sytuację kanoniczną, przywracając pełną łączność ze Stolicą Apostolską.

W święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, 8 września 2006 roku J. Em. ks. kard. Dario Castrillon Hoyos, przewodniczący Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, w imieniu Stolicy Apostolskiej, podpisał Dekret powołujący do życia nową wspólnotę do służby Kościołowi.

Instytut posiada własne międzynarodowe wyższe seminarium duchowne św. Wincentego à Paulo w Courtalain w diecezji Chartres (Francja) oraz własny dom w Rzymie.

Do Instytutu należy kilkudziesięciu inkardynowanych kapłanów, w tym sześciu polskich księży, wśród których jest ks. Mateusz Markiewicz IBP, sekretarz generalny Instytutu oraz ks. Leszek Królikowski IBP, wykładowca w seminarium.

W Polsce pracuje czterech księży Instytutu Dobrego Pasterza: ks. Grzegorz Śniadoch IBP (Białystok), ks. Karol Załęski IBP (Częstochowa), ks. Wojciech Pobudkowski IBP (Warszawa) i ks. Michał Świętek IBP (Białystok).

Obecnie w seminarium w Courtalain studiuje trzech Polaków.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]