Instytut Europy Środkowo-Wschodniej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytut Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie – jednostka badawczo-rozwojowa Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Instytut powołany został w roku 2002. Niezależnie od niego istnieje stowarzyszenie Towarzystwo Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej – organizacja pozarządowa wspierająca Instytut, do której należy kilkuset przedstawicieli polskiego i zagranicznego życia naukowego i politycznego – między innymi: Władysław Bartoszewski, Maria Janion, Zbigniew Brzeziński, Henryk Samsonowicz, Janusz Tazbir, Norman Davies, Jerzy Axer, Anna Wolff-Powęska, Krzysztof Skubiszewski, Piotr Wandycz.

Inicjatywa powołania Instytutu zrodziła się z potrzeby ukazania historycznej i kulturowej specyfiki Europy Środkowo-Wschodniej, rozumianej jako obszar rozciągający się pomiędzy Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym. Instytut jest organizatorem wielu międzynarodowych konferencji, prowadzi działalność wydawniczą, która dokumentuje naukowe życie placówki. Głównym inicjatorem jej powstania jest prof. Jerzy Kłoczowski sprawujący w latach 2002-2013 funkcję dyrektora Instytutu. Od 2013 roku dyrektorem jest Mirosław Filipowicz.

Badana naukowe prowadzone w Instytucie skupiają się wokół historii i współczesności Europy Środkowo-Wschodniej ze szczególnym uwzględnieniem dziejów Rzeczypospolitej Wielu Narodów.

Główne publikacje[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]