Instytut Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra Słowackiej Akademii Nauk
Siedziba Instytutu w Bratysławie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data utworzenia |
1943 |
| Siedziba | |
Położenie na mapie Bratysławy | |
Położenie na mapie Słowacji | |
Położenie na mapie kraju bratysławskiego | |
| Strona internetowa | |
Instytut Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra Słowackiej Akademii Nauk[1][2][3] (słow. Jazykovedný ústav Ľudovíta Štúra Slovenskej akadémie vied) – główny słowacki ośrodek badań naukowych nad językiem słowackim, jego zróżnicowaniem terytorialnym i społecznym oraz historią narodowego języka Słowaków. W zakresie badań mieszczą się zagadnienia teoretyczne z zakresu językoznawstwa ogólnego, kultury języka, terminologii i onomastyki. Wyniki badań są wykorzystywane przy tworzeniu opracowań kodyfikacyjnych, ustanawianiu terminologii oraz standaryzacji nazewnictwa geograficznego[4].
Powstał w 1943 r. pod nazwą „Instytut Językoznawstwa Słowackiej Akademii Nauk i Sztuk”. W 1952 r. zmieniono jego nazwę na „Instytut Języka Słowackiego Słowackiej Akademii Nauk”, a od 1966 r. nosi bieżącą nazwę[4].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Struktura gramatyczna języka słowackiego:
- Morfológia slovenského jazyka, (1966)
Dynamika słownictwa:
- Dynamika slovnej zásoby súčasnej slovenčiny, (1989)
Słownictwo języka słowackiego:
- Slovník slovenského jazyka, 6 t. (1959–1968)
- Krátky slovník slovenského jazyka, 1987, 4. wyd. (2003)
- Synonymický slovník slovenčiny, 1995, 2. wyd. (2000)
- Historický slovník slovenského jazyka, 7 t. (1991–2008)
- Slovník slovenských nárečí, 2 t. (1994, 2006)
- Slovník súčasného slovenského jazyka, 4 t. (2006, 2011, 2015, 2021)
- Stručný etymologický slovník slovenčiny (2015)
Ortografia języka słowackiego:
- Pravidlá slovenského pravopisu, 1. wyd. (1991), 2. wyd. (1998), 3. wyd. (2000), 4. wyd (2013)
Zróżnicowanie terytorialne dialektów słowackich w obrębie Słowacji, krajów słowiańskich i regionu karpackiego:
- Atlas slovenského jazyka, 4 t. (1968–1984)
- Slovanský jazykový atlas, (2008)
- Celokarpatský dialektologický atlas, 8 t., wstępny (nienumerowany) t. (1987), t. 1 – 7 (1989–2003)
Analiza konfrontatywna słownictwa języków słowiańskich:
- Česko-slovenský slovník, 1979, 2. wyd. (1981)
- Veľký rusko-slovenský slovník, 5 t. (1960–1970)
- Veľký slovensko-ruský slovník, 6 t. (1979–1995)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ľubor Králik, Notulae etymologicae Lemkovianae, „LingVaria”, 17 (2), 2022, s. 209–226, DOI: 10.12797/LV.17.2022.34.14 [dostęp 2025-11-18].
- ↑ Ľubor Králik, Katarína Rausová, Przyczynek do studium nad polonizmami w języku słowackim: słc. bezčelný ‘asomatos’ (1763), „Rocznik Slawistyczny”, 2024, s. 137–145, DOI: 10.24425/rslaw.2024.151866 [dostęp 2025-11-18].
- ↑ Słownik polsko-słowacki [online], Polsko-Słowacka Komisja Nauk Humanistycznych [dostęp 2025-11-18].
- ↑ a b História Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV. Jazykovedný ústav Ľudovíta Štúra Slovenskej akadémie vied. [dostęp 2010-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-15)]. (słow.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona instytutu (słow.)