Instytut Schillera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytut Schillera – międzynarodowa, polityczno-ekonomiczna organizacja typu think tank z siedzibą w Niemczech (ma oddział w Polsce). Należy do ruchu Lyndona LaRouche. Instytut Schillera propaguje idee alterglobalistyczne, pronarodowe i socjalne.

Historia[edytuj]

Został założony na konferencji w Wiesbaden (Niemcy) w roku 1984 przez Helgę Zepp-LaRouche, żonę Lyndona z korzeniami niemieckimi. Od drugiej konferencji w Waszyngtonie (1985) Instytut organizuje panele w różnych miejscach na świecie. Od 1992 wydaje kwartalnik Fidelio oraz pismo „Nowa Solidarność”.

Mówiło się[kto?] o koneksjach Instytutu m.in. z o. Tadeuszem Rydzykiem, dyrektorem Radia Maryja oraz Andrzejem Lepperem, liderem Samoobrony RP[1][2]. W Polsce IS współpracował z Solidarnością RI, Solidarnością 80, Polskim Związkiem Katolicko-Społecznym, Stowarzyszeniem Civitas Christiana (dawny PAX), WZZ Sierpniem 80, Partią X oraz Stronnictwem Narodowym „Ojczyzna”. Instytut Schillera jest promowany w nacjonalistycznym Tygodniku Ojczyzna, jego rozwiązania gospodarcze są popierane przez Front Narodowo-Robotniczy i pewne okręgi Samoobrony RP.

Statutowym celem jego istnienia jest rozpowszechnianie idei Fryderyka Schillera, jednak IS zajmuje się szeroko pojętą edukacją w dziedzinach: ekonomii, kultury, informatyki, sztuki, religioznawstwa i innych. Konferencje odbywają się dwa, trzy razy w roku.

Konferencje[edytuj]

Niektóre konferencje zorganizowane przez Instytut:

Przypisy

  1. Kartel Samoobrona. polityka.pl, 20 października 2001.
  2. Stawka na Leppera. polityka.pl, 20 lutego 1999.

Linki zewnętrzne[edytuj]