Insulina glargine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Insulina glargine − wolnodziałający analog insuliny ludzkiej o wydłużonym czasie działania. Jego preparat jest stosowany w postaci wstrzyknięć w leczeniu cukrzycy.

Insulina glargine jest otrzymywana na drodze inżynierii genetycznej (rekombinacja DNA z zastosowaniem szczepów Escherichia coli) i różni się od insuliny ludzkiej:

  1. zamianą kwasu asparaginowego na glicynę w pozycji A21
  2. dodaniu dwóch cząsteczek argininy w pozycjach B31 i B32

Modyfikacje wprowadzone w insulinie glargine powoduje zwolnienie przenikania do krwi. Ten analog insuliny ma odmienny punkt izoelektryczny, precypituje w miejscu wstrzyknięcia i stanowi formę depot. Pozwala to na 24-godzinne, bezszczytowe podstawowe stężenie insuliny.

Insulina glargine jest stosowana jako insulina bazalna 1 raz dziennie o stałej porze w połączeniu ze wstrzyknięciami insuliny krótkodziałającej.

Preparaty handlowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Abasaglar (insulina glargine), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].
  2. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Lantus (insulina glargine), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].
  3. Jerzy Magiera, mojacukrzyca.org - Insuliny: Toujeo (insulina glargine 300 U/mL), „mojacukrzyca.org” [dostęp 2017-12-27].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.