Integracja społeczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Integracja społeczna – termin w socjologii i innych naukach społecznych oznaczający w ogólności proces włączania (się) do zasadniczej części społeczeństwa różnorodnych, zwykle mniejszościowych grup społecznych jak np. mniejszości narodowe, uchodźcy, emigranci i repatrianci, itp., i w konsekwencji uzyskanie możliwości, praw i usług dotychczas dostępnych tylko dla większości. Jest to jednocześnie zjawisko pełne sprzeczności, gdyż wymaga akceptacji obu stron, co nie jest sprawą oczywistą, gdyż może oznaczać konieczność wyrzeczenia się przez jedną lub obie strony pełni lub części swojej tożsamości rozumianej jako role społeczne, wartości, normy, zwyczaje, tradycja, prawo, światopogląd, nawet język.

Emile Durkheim mówi o integracji społecznej w kontekście tego, że integracja społeczna powstaje na wszystkich wymiarach życia zbiorowego. Uważa, że język jest przekazywany od chwili narodzin, a nie wybierany przez daną osobę. Uczenie się i nabywanie tej wiedzy kształtują nas i nasze bycie w społeczeństwie. Dla Durkheima ważne jest wytwarzanie tej wiedzy i form logicznych dzięki, którym klasyfikujemy pewne grupy np. religijne, które pomogą nam w pewnym czasie zgłębić świat. [1]

Problematyka ta jest przedmiotem zainteresowania ONZ w ramach jej agendy - Biura Integracji Społecznej w Departamencie Spraw Gospodarczych i Społecznych (Department of Economic and Social Affairs).

Pierwotnie kontakty między członkami małych zbiorowości, takich jak plemiona, przerodziły się w stosunki i zależności społeczne, które w konsekwencji doprowadziły do powstania narodu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eric Maigret, Socjologia komunikacji i mediów, 2012.