Intencja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Intencja (łac. intentio – rozciągnięcie, natężenie, napięcie, usiłowanie, uwaga) – świadomy proces umysłowy polegający na aktywnym stosunku umysłu wobec jakiegoś problemu (sytuacji), w wyniku czego pragnienia przekształcają się w potencjalny plan działania. Świadome zamierzenie, zamiar, zamysł, cel, motyw działania; myśl przewodnia, chęć, pragnienie[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1968, s. 388.
  2. Krystyna Pisarkowa, Język według Junga : o czytaniu intencji, Kraków: Wydawn. Oddz. Polskiej Akad. Nauk, 1994, ISBN 83-85579-12-5, OCLC 214961912 [dostęp 2021-02-10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]