Interpreter (wzorzec projektowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Interpreter – czynnościowy wzorzec projektowy, którego celem jest zdefiniowanie opisu gramatyki pewnego języka interpretowalnego a także stworzenie dla niej interpretera, dzięki któremu będzie możliwe rozwiązanie opisanego problemu.

Zastosowanie[edytuj]

Omawiany wzorzec projektowy można wykorzystać w sytuacjach, gdy zadania, zapisane w pewnym interpretowalnym języku, mogą być reprezentowane jako drzewa składniowe oraz istnieje prosta gramatyka opisująca ten język. Do przykładowych zastosowań tego wzorca należy interpretacja rzymskiego systemu liczbowego, interpretacja wyrażeń zapisanych w odwrotnej notacji polskiej oraz sprawdzanie poprawności pewnych reguł[1]. Stosowany jest także w kompilatorach (np. kompilatorze języka Smalltalk).

Przykłady[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  1. Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson, John Vlissides: Inżynieria oprogramowania: Wzorce projektowe (Wyd. II). Warszawa: WNT, 2008, s. 255-269. ISBN 978-83-204-3472-9.