Interregio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logo interREGIO
Logotyp Interregio używany do 14 grudnia 2013 roku
Schemat połączeń Interregio oraz interREGIObus (stan na dzień 15 XII 2013)
Wagon pierwszej klasy w malowaniu Interregio na stacji Poznań Główny
Pociąg Interregio Wrocław – Świnoujście, na stacji Choszczno

Interregio (marketingowo zapisywane interREGIO, oznaczenie IR, w rozkładach stacyjnych głównie oznaczone kolorem niebieskim) – marka pociągów pośpiesznych uruchomionych od 1 marca 2009 przez spółkę Przewozy Regionalne jako tańsza alternatywa dla pociągów spółki PKP Intercity. W rozkładzie jazdy oznaczane są kolorem czerwonym.

Historia[edytuj]

Pierwszym pociągiem Interregio był pociąg Warszawa – Białystok, który po raz pierwszy został uruchomiony 1 marca 2009. Początkowo pociągi kursowały jedynie w dni wolne, a później już codziennie. Pod koniec 2009 roku PR uruchamiały 46 pociągów IR dziennie, pociągi kursowały m.in. do Krakowa, Olsztyna, Bydgoszczy, Łodzi, Wrocławia, Rzeszowa, Przemyśla, Poznania, Szczecina i Trójmiasta[1].

W dniu 13 grudnia 2009 roku Przewozy Regionalne przejęły nazwy pociągów, które PKP Intercity usunęły ze swoich pociągów pośpiesznych, przy ich zmianie na Twoje Linie Kolejowe.

Na 4 maja 2010 roku zapowiedziano zawieszenie większości pociągów z powodu zaległości finansowych przewoźnika wobec zarządcy infrastruktury (PKP Polskie Linie Kolejowe). Decyzja ta spotkała się z protestami pasażerów[2]. Ostatecznie w dniu 4 maja 2010 48 pociągów nie wyjechało na trasy. Od 5 maja wznowiły kursowanie 2 pociągi interREGIO (są to pociągi dotowane). W dniach pomiędzy 14 maja a 17 maja wszystkie pociągi chwilowo wróciły na szlaki, a na 1 czerwca 2010 zapowiedziano ostateczny powrót do rozkładu[3]. 1 i 2 czerwca 2010 wszystkie pociągi Interregio wróciły na tory.

Po wprowadzeniu nowego rozkładu jazdy 15 grudnia 2013 roku wszystkie dotychczasowe pociągi Regioekspres kursujące w relacjach krajowych zmieniły kategorię na interREGIO[4]. Pod koniec 2014 roku w rozkładzie jazdy Przewozów Regionalnych widniało ok. 60 pociągów tego typu.

Od 1 września 2015 zlikwidowane wszystkie komercyjne (uruchamiane bez dotacji) pociągi Interregio. Pozostały jedynie dotowane przez Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego pociągi łączące Łódź z Warszawą oraz dotowane przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju pociągi z Małkini i Ełku do Grodna (i z powrotem)[5][6]. Część zlikwidowanych pociągów IR została zastąpiona przez pociągi TLK uruchamiane przez PKP Intercity[7].

Wyniki finansowe i przewozowe[edytuj]

W lipcu 2010 roku Przewozy Regionalne dokonały podsumowania działalności pociągów klasy iR, informując, że przyniosły one w czerwcu tego roku 9,1 mln zł przychodów ze sprzedaży biletów wobec 1,8 mln zł w czerwcu poprzedniego roku[8].

W marcu 2011 roku Małgorzata Kuczewska-Łaska poinformowała że pociągi Interregio przewiozły w 2010 roku 18 mln pasażerów. Przychody z biletów wyniosły 130 mln zł, a koszty zmienne uruchomienia pociągów 80 mln zł[9].

W styczniu 2011 pociągi Interregio przewiozły o 70% więcej pasażerów niż w analogicznym okresie roku poprzedniego[9].

W 2014 r. PR straciły na pociągach Interregio 32 mln zł, na 2015 r. przewiduje się stratę 24 mln zł[10]. Dla porównania, strata ogółem spółki za 2014 r. wyniosła 5,5 mln zł[10].

Interregio w innych krajach[edytuj]

Podobną ofertę pociągów mają także Deutsche Bahn (koleje niemieckie) pod nazwą Regional-Express (RE), a pociągi te łączą największe niemieckie miasta[11].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]