Inwazja na Afganistan (2001–2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy inwazji na Afganistan w 2001. Zobacz też: inne wojny w Afganistanie.
Inwazja na Afganistan
Wojna z terroryzmem
Ilustracja
Amerykańska piechota morska w trakcie Operacji El Dorado
Czas 7 października 2001 – kwiecień 2002
Miejsce Afganistan
Terytorium Azja
Przyczyna odmowa wydania Osamy bin Ladena
Wynik zwycięstwo NATO
obalenie władzy talibów
Strony konfliktu
 Afganistan  NATO
Dowódcy
Islamski Emirat Afganistanu Mohammad Omar Stany Zjednoczone Tommy Franks
Siły
nieznane 150 tysięcy
Straty
nieznane 58 zabitych
Wojna w Afganistanie

Crescent WindRihoMazar-i SzarifKabulHeratTarin KowtKunduzQala-i-JangiKandaharTora BoraAnakondaTakur GharJacanaMountain ViperMountain ResolveAsbury ParkMountain StormCzerwone SkrzydłoLaszkar GahMountain ThrustHelmandKaikaSanginPandżwaiMeduzaMountain FurySokółHooverKaminPickaxe-HandleChoraHammerOruzganNasratHarekate YoloMusa QalaKarezKandaharOkręg ArghandabArghandabGarmserWanatShewanUzbinEagle's SummitBalamorghabCzerwony SztyletShahi TandarDieselKunduzAlasayOrle PióroOqabPazur PanteryCios MieczaUsman KhelKamdeshGniew KobryMusztarakShah Wali KotCzarny KsiążęBaawar

Inwazja na Afganistan trwała od 7 października 2001 do końca kwietnia 2002 pod kryptonimem Operacja Enduring Freedom. Przeprowadzona została na podstawie uchwały Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Przyczyny i podstawa prawna[edytuj]

Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny w Afganistanie była odmowa wydania Osamy bin Ladena, który był podejrzany o zorganizowanie zamachów na World Trade Center i Pentagon 11 września 2001. Atak został zaplanowany i koordynowany na terytorium Afganistanu, którego władze zapewniały organizacji Bin Ladena ochronę i logistykę jej baz i obozów szkoleniowych na terytorium Afganistanu, co uzasadniło pierwsze w historii NATO powołanie się państwa członkowskiego Sojuszu na artykuł 5 Traktatu Waszyngtońskiego, który stał się podstawą prawną interwencji Sojuszu w Afganistanie.

Przebieg[edytuj]

7 października 2001 wojska państw NATO popierane przez pozostających w górach żołnierzy Sojuszu Północnego rozpoczęły bombardowania głównych miast Afganistanu – Kabulu, Kandaharu, Mazar-i Szarif (operacja Crescent Wind). W ciągu kilkunastu dni siły Sojuszu Północnego zajęły ważniejsze miasta Afganistanu i zmusiły talibów do ukrycia się w górach. W grudniu 2001 wojska amerykańskie podjęły szturm na twierdzę Tora Bora, w której prawdopodobnie ukrywał się Osama bin Laden, jednak nie znalazły terrorysty.

Straty[edytuj]

Podczas inwazji zginęło około 100 żołnierzy sił NATO głównie Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Po zakończeniu właściwej operacji rozpoczęła się misja stabilizacyjna, w której wojska Paktu Północnoatlantyckiego ponoszą większe straty.

Skutki[edytuj]

Po zakończeniu działań wojennych na początku 2002 wojska NATO w liczbie 150 tysięcy żołnierzy pozostały w Afganistanie w ramach Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF). Oficjalnie zajmują się zwalczaniem terrorystów i bojowników talibańskich.

Bibliografia[edytuj]

  • Sean M. Maloney: Enduring the Freedom: A Rogue Historian in Afghanistan. Washington, D.C.: Potomac Books, Incorporated, 2005. ​ISBN 1-57488-953-2​.
  • Chomsky.info (ang.)