Ion Rațiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ion Rațiu
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1917
Turda
Data i miejsce śmierci 17 stycznia 2000
Londyn
Zawód przedsiębiorca, polityk
Stanowisko poseł do Izby Deputowanych (1990–2000)
Partia PNŢCD

Ion Rațiu (ur. 6 czerwca 1917 w Turdzie[1], zm. 17 stycznia 2000 w Londynie[2]) – rumuński przedsiębiorca, działacz emigracyjny i polityk, poseł do Izby Deputowanych, kandydat w wyborach prezydenckich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1938 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Króla Ferdynanda w Klużu, następnie uczęszczał do szkoły oficerskiej. Został pracownikiem ministerstwa spraw zagranicznych, w 1940 został urzędnikiem w rumuńskim przedstawicielstwie w Londynie. W tym samym roku władza w Rumunii została przejęta przez faszystów, co skutkowało odwołaniem ambasadora Viorela Tilei. Ion Rațiu pozostał wówczas na emigracji, uzyskując azyl w Wielkiej Brytanii. W 1940 podjął studia ekonomiczne w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge[3], które ukończył w 1943[1][2].

Pracował początkowo jako niezależny dziennikarz, później w różnych przedsiębiorstwach. Współtworzył Stowarzyszenie Rumuńskich Studentów w Wielkiej Brytanii, był członkiem komitetu wykonawczego antyfaszystowskiego Ruchu Wolnych Rumunów (Mişcării Românilor Liberi), który założył Viorel Tilea. Przejęcie władzy przez komunistów uniemożliwiło mu powrót do kraju. Zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej, w 1957 powołując własną kompanię morską J.R. Shipping Co. Ltd., następnie linię żeglugową Regent Line[1][2]. Działał w środowiskach dziennikarskich i emigracyjnych. W 1965 założył Stowarzyszenie Kulturalne Rumunów w Anglii, a w 1984 współtworzył Unię Wolnych Rumunów, działającą na rzecz demokratyzacji kraju[2].

Po przemianach politycznych w 1990 powrócił do Rumunii, wziął udział w założeniu Narodowo-Chłopskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej, w której objął funkcję wiceprezesa[1]. Wystartował w tym samym roku w pierwszych wolnych wyborach prezydenckich, zajął ostatnie miejsce wśród trzech kandydatów z wynikiem 4,3% głosów[4] W 1990 uzyskał mandat poselski, który utrzymywał również w 1992 i w 1996, startując z współtworzonej przez PNŢCD Rumuńskiej Konwencji Demokratycznej. Pełnił m.in. funkcję wiceprzewodniczącego niższej izby rumuńskiego parlamentu. Zmarł w ostatnim roku trzeciej kadencji Izby Deputowanych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]