Irem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Irem
إرَم
opuszczone miasto
Ilustracja
Domniemane ruiny Iremu
Państwo  Oman
Położenie na mapie Omanu
Mapa konturowa Omanu, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Irem”
Ziemia18°15′18″N 53°38′56″E/18,255000 53,648889

Irem, Iram, często określany jako Irem o tysiącu filarów (arab. إرَم ذات العماد Iramu ḏāt al-`imād) – zaginione miasto na pustyni Ar-Rab al-Chali, w dzisiejszym Omanie. Miasto istniało od III tysiąclecia p.n.e. do początków naszej ery, słynęło z pałaców i świątyń o pozłacanych kolumnach[1]. Głównym partnerem handlowym Iremu była Ebla w Syrii. Mieszkańcami Iremu byli ludzie z plemienia 'Ad, przez Ptolemeusza zwani Ubarytami.

Według Koranu (11:50-60; 89:6-8) Iram został zniszczony ponieważ jego mieszkańcy, zajmujący się okultyzmem i oddający cześć kamiennym bożkom, nie nawrócili się pomimo ostrzeżeń proroka Huda. „Iram” jest również imieniem wodza Edomitów w biblijnej Księdze Rodzaju. Imiona w genealogiach Starego Testamentu są zazwyczaj nazwami ludów lub krain.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nigel Groom, Frankincense and Myrrh, Longman, 1981, s. 81