Irena Augustyniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irena Augustyniak
Oleńka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 października 1895
Łódź
Data śmierci 12 grudnia 1978
Zawód bibliotekarka, kierująca i zarządzająca Biblioteką Główną Politechniki Łódzkiej
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (od 1941) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowe1.jpg Krzyż legionowy.jpg Złota Odznaka ZNP
Grób Jana i Ireny Augustyniaków na Starym Cmentarzu w Łodzi

Irena Augustyniakowa, wł. Irena Augustyniak (ur. 18 października 1895 w Łodzi, zm. 12 grudnia 1978) – polska bibliotekarka, kierująca i zarządzająca Biblioteką Główną Politechniki Łódzkiej w latach 1958–1963.

Życiorys[edytuj]

Urodziła się w 1895 roku w Łodzi. Od 1909 roku aż do wybuchu I wojny światowej pracowała jako laborantka w Widzewskiej Fabryce Nici. Jednocześnie była drużynową w tajnym harcerstwie oraz prowadziła naukę czytania i historii Polski dla pracujących w Fabryce kobiet. Za wojenną działalność otrzymała Krzyż Niepodległości. Po wojnie została zatrudniona jako kierownik Oddziału Oświaty Pozaszkolnej w Wydziale Kultury i Oświaty Magistratu miasta Łodzi. W latach 1921-1922 brała udział w kursach bibliotekarskich, organizowanych przez Związek Zawodowy Bibliotekarzy Polskich w Łodzi. W 1927 roku złożyła egzamin dojrzałości i rozpoczęła naukę na wydziale pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. w 1934 roku ukończyła studium, po zdaniu egzaminu końcowego z zakresu bibliotekarstwa i czytelnictwa. W latach 1929-1933 pracowała nad tworzeniem katalogu działowego Biblioteki Pedagogicznej Kuratorium Szkolnego w Łodzi, zorganizowała także biblioteki we wszystkich gminach powiatu łódzkiego oraz w pułkach Garnizonu Łódzkiego.

Po rozpoczęciu II wojny światowej znalazła się w Warszawie i do chwili kapitulacji stolicy uczestniczyła jako sanitariuszka w jej obronie. We wrześniu wraz z całą rodziną została osadzona w więzieniu na Radogoszczu, a następnie wywieziona do obozu w Krakowie. Po opuszczeniu obozu zajmowała się tajnym nauczaniem, organizacją kolportażu prasy podziemnej czy zapewnianiem opieki materialnej dla osób poszkodowanych w związku z działaniami wojennymi. Została ranna w wyniku wybuchu bomby, w czerwcu 1945 r. wróciła do Łodzi.

W latach 1945-1957 podejmowała aktywne działania związane z pracą oświatową i działalnością bibliotekarską. Organizowała kursy dokształcające zawodowo dla młodzieży pracującej w zakładach przemysłu odzieżowego. Od 1952 roku podjęła pracę w Bibliotece Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi – współorganizowała bibliotekę i w 1957 roku nią kierowała[1].

1 listopada 1957 Irena Augustyniakowa rozpoczęła pracę na stanowisku kustosza w Bibliotece Głównej Politechniki Łódzkiej. Od 1 marca 1958 pracowała na stanowisku "Kierującej i Zarządzającej Biblioteką", mimo że osiągnęła wiek emerytalny i upływał termin jej umowy o pracę. Na jej dalsze zatrudnienie, na prośbę władz uczelni, wyraził zgodę Minister Szkolnictwa Wyższego. W okresie kierowania biblioteką przez Irenę Augustyniakową udało się formalnie zatwierdzić strukturę Biblioteki PŁ i utworzono Dział Opracowania Zbiorów, opracowano także pierwszą „Bibliografię dorobku piśmienniczego pracowników PŁ”. Wzrosła także aktywność zespołu w zakresie publikowania. W 1959 roku kierująca nadzorowała przeprowadzkę Biblioteki do nowych pomieszczeń w budynku Wydziału Włókiennictwa PŁ. W końcu lutego 1964 ostatecznie pożegnała się z pracą w Politechnice Łódzkiej. Zmarła w 1978 roku. Została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Czesława Garnysz: Biblioteka Politechniki Łódzkiej: ponad 60 lat historii, Łódź, Biblioteka Politechniki Łódzkiej, 2009, ​ISBN 978-83-920302-6-3​, s. 26-34, 250-252.