Irena Babel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irena Babel
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1914
Lwów
Data i miejsce śmierci 22 listopada 1993
Kraków, Polska
Zawód aktorka, reżyser
Współmałżonek Stefan Rydel
Lata aktywności 1946-1993
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej

Irena Babel (ur. 9 lutego 1914 we Lwowie, zm. 22 listopada 1993 w Krakowie) – polska aktorka i reżyser teatralna, także pedagog i tłumaczka. Absolwentka Studia Teatralnego przy Starym Teatrze w Krakowie (1946). Autorka monografii o Marii Dulębie, polskiej aktorce. Żona aktora Stefana Rydla[1].

Życiorys[edytuj]

Jako aktorka zadebiutowała w 1946 roku i rozpoczęła pracę w Teatrze Kameralnym TUR w Krakowie. W 1947 roku przeniosła się do Teatru im. J. Słowackiego, gdzie występowała do 1949 roku. Potem została reżyserem Sceny Komediowo-Muzycznej warszawskiego Teatru Nowego (1949-50), a następnie Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie (1950-55). W 1955 roku rozpoczęła pracę w warszawskim Teatrze Powszechnym - najpierw jako reżyser (1955-56), a potem jako kierownik artystyczny (1956-63). Kolejnym miejscem pracy artystki był Teatr Klasyczny w Warszawie, gdzie była reżyserem w latach 1963-66, a później pełniła funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego w Teatrze Ludowym w Krakowie - Nowej Hucie (1966-71). W roku 1970 została pedagogiem PWST w Krakowie (1970-89). W latach 1971-72 reżyserowała w Teatrze im. J. Słowackiego.

Spektakle teatralne (wybór)[edytuj]

Role[edytuj]

  • 1945: Powrót Odysa jako Penelopa (reż. Tadeusz Kantor)
  • 1946: Powrót posła jako Pani Podkomorzyna (reż. M. Dulęba)
  • 1947: Wariatka z Chaillot jako Józefina (reż. Emil Chaberski)

Prace reżyserskie[edytuj]

  • 1949: Judyta
  • 1949: Aurora
  • 1950: Moralność pani Dulskiej
  • 1951: Sprawa Pawła Eszteraga
  • 1951: W Błędomierzu
  • 1951, 1969: Mirandolina
  • 1952: Trzydzieści srebrników
  • 1952: Piąta symfonia
  • 1953: Kopernik
  • 1953: Rozbity dzban
  • 1953: Profesja pani Warren
  • 1954: Takie czasy
  • 1954, 1960: Kaukaskie koło kredowe
  • 1955: Romans malajski
  • 1956: Suchy kraj
  • 1956: Eskapada
  • 1956: Ararat
  • 1957, 1959, 1961, 1962, 1976: Wojna i pokój
  • 1957: Klątwa
  • 1957: Straszna zabawa
  • 1959: Hamlet
  • 1959: Pod mlecznym lasem
  • 1960: Cyd
  • 1961: Głupiec i inni
  • 1961: Zaczarowany las
  • 1962: Elżbieta, królowa Anglii
  • 1962: Heloiza i Abelard
  • 1962: Siedmiu przeciw Tebom. Antygona
  • 1963: Kontinuitaet
  • 1963: Trzej muszkieterowie (z Jackiem Szczękiem)
  • 1964: Odkryte karty
  • 1964, 1968: Róża
  • 1964: Kto uratuje wieśniaka
  • 1965: Kalendarz starych mężów
  • 1966: Sie kochamy
  • 1966: Cezar i Kleopatra
  • 1966: Rycerz ognistego pieprzu
  • 1967: Blues dla pana Charlie
  • 1967: Zygmuntowskie czasy
  • 1967: Wiśniowy sad
  • 1968: Mąż i żona
  • 1968: Meteor
  • 1969: Filip z prawdą w oczach
  • 1969: Król Jan według Szekspira
  • 1970: Fircyk w zalotach
  • 1970: Kordian
  • 1971: W małym dworku
  • 1972: Dom kobiet
  • 1973: O świcie jest tu spokojnie
  • 1974: Elektra
  • 1977: Poloneza czas zacząć...
  • 1978: Tragiczna historia Hamleta

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

  • 1951: wyróżnienie za reżyserię przedstawienia W Błędomierzu Jarosława Iwaszkiewicza w Teatrach Dramatycznych w Krakowie na Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych
  • 1955: Medal 10-lecia Polski Ludowej
  • 1955: Nagroda Państwowa (wyróżnienie) za inscenizację i reżyserię przedstawienia Kaukaskie kredowe koło Bertolta Brechta w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie
  • 1958: Puchar Przechodni czytelników "Kuriera Polskiego" za przedstawienie Wojna i pokój według Lwa Tołstoja w Teatrze Powszechnym w Warszawie
  • 1970: Złota Odznaka Krakowskiego Klubu Miłośników Teatru
  • 1970: Złoty Krzyż Zasługi
  • 1984: List gratulacyjny Ministra Kultury i Sztuki z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru

Przypisy

  1. Anegdoty i fakty z półwiecza. [dostęp 19 marca 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj]