Ireneusz (patriarcha Serbii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ireneusz
Miroslav Gavrilović
Jego Świątobliwość arcybiskup Peć, metropolita belgradzko-karłowacki i patriarcha Serbski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1930
Vidova k. Čačaka
Data i miejsce śmierci 20 listopada 2020
Belgrad
Miejsce pochówku Sobór św. Sawy w Belgradzie
Patriarcha Serbii
Okres sprawowania 2010–2020
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Diakonat 24 października 1959
Prezbiterat 27 października 1959
Chirotonia biskupia 1974
Wybór patriarchy 22 stycznia 2010
podpis
Odznaczenia
Łańcuch Orderu Republiki Serbskiej
Sukcesja apostolska
Data konsekracji maj 1974
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator German
Współkonsekratorzy Paweł (Stojčević), Jan (Ilić), Mikołaj (Mrđa)

Ireneusz (cyr. Иринеj – Irinej), imię świeckie Miroslav Gavrilović, cyrylicą Мирослав Гавриловић (ur. 27 sierpnia 1930 we wsi Vidova k. Čačaka, zm. 20 listopada 2020 w Belgradzie[1]) – serbski duchowny, 45. zwierzchnik Serbskiego Kościoła Prawosławnego, noszący tytuł arcybiskupa Peci, metropolity belgradzko-karłowickiego i patriarchy Serbii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w wiejskiej rodzinie Zdravki i Milijana Gavriloviciow. W rodzinnej wsi ukończył szkołę podstawową, następnie kształcił się w gimnazjum w Čačaku i w seminarium duchownym w Prizrenie. Po ukończeniu seminarium studiował na wydziale teologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego[2]. W 1959 wstąpił do klasztoru Rakovica i tam został postrzyżony na mnicha przez patriarchę serbskiego Germana, przyjmując imię zakonne Ireneusz[2]. W tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona. Święcenia kapłańskie przyjął 27 października 1959 r. w cerkwi Ružica w Belgradzie[2]. Kontynuował studia teologiczne na uniwersytecie ateńskim, zaś w 1969 został dyrektorem szkoły przy monasterze Ostrog, skąd został przeniesiony na stanowisko rektora seminarium prizreńskiego, które sprawował w latach 1971–1974[2].

W maju 1974 otrzymał godność biskupa morawickiego, wikariusza patriarchy Serbii. Rok później został ordynariuszem eparchii niskiej[2].

22 stycznia 2010 wybrany patriarchą Serbii przez Sobór Biskupów Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Zgodnie z regulaminem wyborów jego imię zostało wylosowane spośród trzech imion kandydatów wskazanych przez ogół biskupów; pozostałymi byli metropolita czarnogórski i przymorski Amfilochiusz oraz biskup backi Ireneusz[3]. Dzień później został intronizowany na urząd[2].

W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Serbskiego na Sobór Wszechprawosławny na Krecie[4].

1 listopada 2020 przewodniczył pogrzebowi zmarłego na COVID-19 metropolity Czarnogóry - Amfilochiusza, który to pogrzeb odbył się przy otwartej trumnie i z masowym udziałem wiernych mimo przyczyny zgonu metropolity[5]. Trzy dni po uroczystościach patriarcha trafił do szpitala z potwierdzonym zakażeniem koronawirusem, po czym 20 listopada 2020 zmarł wskutek COVID-19[6].

Ireneusz został pochowany w krypcie patriarchów w soborze św. Sawy w Belgradzie[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Jan (Ilić)
Biskup niski
1975 – 2011
Następca
Jan (Purić)