Ireneusz Raś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ireneusz Raś
Ilustracja
Ireneusz Raś (2016)
Data i miejsce urodzenia

30 września 1972
Proszowice

Zawód, zajęcie

polityk

Alma Mater

Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie

Stanowisko

poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji (od 2005)

Partia

PC, PiS, PO, CdP

Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi

Ireneusz Jacek Raś (ur. 30 września 1972 w Proszowicach) – polski polityk, z wykształcenia historyk, samorządowiec, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1998 ukończył studia na Wydziale Historii Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Należał do Porozumienia Centrum, a następnie do Prawa i Sprawiedliwości[1]. W latach 1999–2002 pełnił funkcję dyrektora kancelarii prezydenta Krakowa w okresie prezydentury Andrzeja Gołasia. W latach 2002–2005 był radnym Krakowa, wybranym z listy PiS. Pełnił też funkcję przewodniczącego krakowskiej Dzielnicy XVI Bieńczyce. Był członkiem katolickiej organizacji Rycerze Kolumba[2].

W 2005 z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim został wybrany na posła V kadencji. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 15 808 głosów. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, otrzymując 24 543 głosy[3]. W latach 2010–2013 przewodniczył regionowi małopolskiemu PO, wchodząc w skład zarządu krajowego partii.

W wyborach w 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 26 199 głosów[4]. Od 26 lutego 2016[5] do 16 grudnia 2017 ponownie był członkiem zarządu krajowego PO. W Sejmie VIII kadencji został przewodniczącym Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki oraz członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą, pracował też w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (2015–2018)[6].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 18 203 głosy[7]. W maju 2021 decyzją zarządu Platformy Obywatelskiej został wraz z Pawłem Zalewskim usunięty z partii[8]. Kilka dni później znalazł się także poza klubem parlamentarnym KO, zostając posłem niezrzeszonym. W czerwcu 2021 dołączył do klubu parlamentarnego Koalicja Polska[9]. W tym samym miesiącu założył stowarzyszenie „Tak,Polska!”[10].

W 2022 został jednym z założycieli partii Centrum dla Polski wchodzącej w skład Koalicji Polskiej[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2003, za zasługi w działalności na rzecz Stowarzyszenia Przeciwdziałania Alkoholizmowi i Innym Uzależnieniom, odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Zawarł związek małżeński z Martą; ma trzy córki[13]. Jego starszym bratem jest Dariusz Raś, duchowny katolicki, archiprezbiter kościoła Mariackiego w Krakowie i były osobisty sekretarz kardynała Stanisława Dziwisza[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwestionariusz doświadczenia i poglądów kandydatów w wyborach parlamentarnych 2007. Stowarzyszenie Art. 61, 2007. [dostęp 2011-10-30].
  2. Rycerze Kolumba. Tajemniczy zakon z wpływami w polskim Sejmie i Kościele. newsweek.pl, 14 sierpnia 2017. [dostęp 2017-08-14].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-30].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  5. Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO. platforma.org, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
  6. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
  7. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  8. Posłowie Ireneusz Raś i Paweł Zalewski wyrzuceni z PO. rp.pl, 14 maja 2021. [dostęp 2021-05-14].
  9. Ireneusz Raś dołączył do klubu Koalicji Polskiej – PSL. onet.pl, 16 czerwca 2021. [dostęp 2021-06-16].
  10. Raś przewodniczącym stowarzyszenia „TAK! Polska”. „Kończymy z marazmem w polityce”". dziennik.pl, 29 czerwca 2021. [dostęp 2021-06-29].
  11. Centrum dla Polski dołącza do Koalicji Polskiej. Jesienią kongres nowej partii. tvn24.pl, 2 maja 2022. [dostęp 2022-05-02].
  12. M.P. z 2003 r. nr 44, poz. 653.
  13. O mnie. ireneuszras.pl. [dostęp 2021-02-03].
  14. Ks. Dariusz Raś proboszczem parafii mariackiej w Krakowie. onet.pl, 4 listopada 2011. [dostęp 2021-02-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]