Ireneusz Załuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ireneusz Załuski
Herb
Junosza
Rodzina Załuscy
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1835
Kłajpeda
Data i miejsce śmierci 20 maja 1868
Drezno
Ojciec Karol Załuski
Matka Amelia Załuska

Ireneusz Załuski herbu Junosza (ur. 10 sierpnia 1835 w Kłajpedzie, zm. 20 maja 1868 we Dreźnie, rzeźbiarz

Urodził się w rodzinie marszałka szlachty powiatu upickiego, jednego z przywódców powstania listopadowego na Litwie, odnowiciela uzdrowiska Iwonicz-ZdrójKarola Załuskiego (1794–1845) i matki Amelii Załuskiej z książąt Ogińskich (1805–1858). Uczył się rysunku w Krakowie u Wojciecha Stattlera, potem rzeźby w Szkole Sztuk Pięknych, następnie w Wiedniu i Rzymie. Wziął udział w powstaniu styczniowym. Walczył pod Radziwiłłowem. W okresie późniejszym służył w armii austriackiej,w randze porucznika pułku kirasjerów walczył pod Sadową. Zmarł od rany otrzymanej w pojedynku.

Miał czterech braci i cztery siostry; byli to:

Bibliografia[edytuj]

  • "Wspomnienia o rodzinie Załuskich w XIX stuleciu", Kraków 1907
  • Baza Jerzego ks. Czartoryskiego
  • Łuszczyński, „Silva Heraldica”
  • Polski Słownik Biograficzny
  • J.S. Dunin-Borkowski, Rocznik Szlachty Polskiej 1883,
  • A. Kwilecki, Załuscy w Iwoniczu, s. 94–96