Isaac Hayes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Isaac Hayes
Ilustracja
Podczas „Black Expo” (1973)
Imię i nazwisko Isaac Lee Hayes
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1942
Covington, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 10 sierpnia 2008
Memphis, Stany Zjednoczone
Gatunki soul, rytm and blues, urban
Zawód kompozytor, aktor producent, muzyk
Aktywność 1962–2008
Wytwórnie płytowe Stax Records, ABC, Columbia Records
Współpracownicy
David Porter
Instrument
fortepian, keyboard, śpiew, saksofon
Zespoły
Bar-Kays
Strona internetowa

Isaac Lee Hayes (ur. 20 sierpnia 1942 w Covington w stanie Tennessee, zm. 10 sierpnia 2008 w Memphis) – amerykański kompozytor, aktor, producent i muzyk rockowy związany z takimi gatunkami i stylami jak soul, rytm and blues, urban. Znany z podkładania głosu postaci Szefa w serialu animowanym Miasteczko South Park.

W 2002 roku Isaac Hayes został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Uważany jest za jednego z prekursorów rapu. Hayes w czasie swej długoletniej kariery wywarł olbrzymi wpływ na pokolenia afroamerykańskich muzyków. Stał się na równi symbolem wybujałego seksu jak i dumy z przynależności do murzyńskiej grupy etnicznej w Ameryce Północnej. Hayes nagrywał popularne piosenki, muzykę filmową oraz bardziej znaczące dzieła, których przykładem jest monumentalna 15 minutowa pieśń „Joy”. Największym przebojem Hayesa jest temat muzyczny do filmu Shaft. Za ten utwór otrzymał on w 1972 roku Oscara w kategorii najlepsza piosenka oryginalna do filmu[2]. Najpopularniejsze albumy muzyka to Hot Buttered Soul, The Isaac Hayes Movement, …To Be Continued, Black Moses, Live at the Sahara Tahoe, Chocolate Chip. Isaac Hayes był zaangażowany w działalność charytatywną.

Miasteczko South Park[edytuj | edytuj kod]

Od pierwszego odcinka Hayes podkładał głos postaci Szefa w serialu Miasteczko South Park, jednak zrezygnował w 2006 roku. Powodem podanym w oficjalnym oświadczeniu było wyśmiewanie przez twórców przekonań religijnych innych osób, z kolei według autorów serialu chodziło o odcinak naśmiewający się ze scjentologów, do których należał Hayes, a który wcześniej nie miał problemów z odcinkami wyśmiewającymi chrześcijan, muzułmanów, żydów czy mormonów[3][4]. W 2007 roku Hayes stwierdził w wywiadzie, że odszedł z serialu, ponieważ nie otrzymywał satysfakcjonującej gaży[5]. W ramach zemsty twórcy w otwierającym dziesiątą serię odcinku Powrót Szefa wykorzystali fragmenty starych nagrań Hayesa, przedstawili jego postać jako pedofila i uśmiercili ją[6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1967: Presenting Isaac Hayes
  • 1969: Hot Buttered Soul
  • 1970: ...To Be Continued
  • 1970: Enterprise
  • 1970: The Isaac Hayes Movement
  • 1971: Black Moses
  • 1971: Shaft Enterprise
  • 1972: In the Beginning
  • 1973: Joy
  • 1973: Live at the Sahara Tahoe
  • 1974: Tough Guys
  • 1974: Truck Turner
  • 1975: Chocolate Chip
  • 1976: Disco Connection
  • 1976: Groove-A-Thon
  • 1976: Juicy Fruit
  • 1977: A Man and a Woman
  • 1977: New Horizon
  • 1978: For the Sake of Love
  • 1978: Hotbed Stax
  • 1979: Don’t Let Go
  • 1980: And Once Again
  • 1980: Royal Rappins
  • 1981: Lifetime Thing
  • 1986: U-Turn
  • 1988: Love Attack

Przypisy

  1. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
  2. The 44th Academy Awards / 1972 (ang.). oscars.org. [dostęp 2015-06-22].
  3. Isaac Hayes quits 'South Park' citing religious intolerance (ang.). W: CBC [on-line]. 2006-03-23. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-14)].
  4. South Park gets revenge on Chef (ang.). W: BBC News [on-line]. 2006-03-23.
  5. Isaac Puts Chef Behind Him (ang.). Page Six, 2007-01-24. [dostęp 2016-02-09].
  6. Powrót Szefa. Trey Parker, Matt Stone. Miasteczko South Park. Comedy Central. 2006-03-22.