Isleño

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Isleños
Wyspiarze
NPort001.jpg
Alcide Nunez
muzyk jazzowy
Liczebność ogółem

nieznana
Regiony zamieszkania
Stany Zjednoczone, Kuba, Portoryko, Wenezuela
Języki
język hiszpański
Główne religie
Katolicyzm
Pokrewne grupy etniczne

Hiszpanie, Portugalczycy

Isleño (liczba mnoga Isleños), (francuski: Îlois) po hiszpańsku dosłownie oznacza "wyspiarza". Isleños to potomkowie hiszpańskich osadników pochodzących z Wysp Kanaryjskich, zamieszkujących Luizjanę, Kubę, Wenezuelę i Portoryko. Nazwa "wyspiarze" została im nadana dla odróżnienia ich od "półwyspiarzy" – mieszkańców kolonii urodzonych na półwyspie Iberyjskim. Z czasem kasta "wyspiarzy" wykształciła swoje poczucie odrębności od reszty ludności zamieszkujących zamorskie terytoria Hiszpanii, proces ten miał miejsce przede wszystkim na terenie Luizjany.

W Ameryce Łacińskiej nadal rozróżnia się Hiszpanów pochodzących z Wysp Kanaryjskich od tych z Półwyspu Iberyjskiego. Oprócz nazwy Isleños funkcjonuje także określenie "Canario" (czasem także "Isleño Canario").

Isleños w Luzijanie[edytuj | edytuj kod]

W Luizjanie mianem Isleños określa się potomków osadników z Wysp Kanaryjskich, którzy przybyli do Ameryki w czasach gdy była ona pod kontrolą Hiszpanii, w latach 1778 – 1783. Przybysze osiedlili się nieopodal Nowego Orleanu na terenach dzisiejszego St. Bernard Parish. Używali oni archaicznego, wiejskiego dialektu języka kastylijskiego. Jako że przez bardzo długi czas pozostawali w izolacji ich dialekt i tradycje przetrwały. Do dzisiaj część Isleños mówi po kastylijsku z akcentem charakterystycznym dla mieszkańców Wysp Kanaryjskich, który jest bardzo podobny do tego używanego przez ludność hiszpańskojęzyczną na Karaibach.

Pozostają także w kontaktach ze swoja dawną ojczyzną, między innymi poprzez coroczny festiwal ludowy "Caldo" na który przyjeżdżają mieszkańcy Wysp Kanaryjskich. Po niszczycielskim huraganie Katrina, rząd Wysp Kanaryjskich wspomógł finansowo odbudowę muzeum Isleños w St. Bernard Parish.

Społeczności Isleños, oprócz wymienionego wyżej St. Bernard Parish zamieszkują także Valenzuelę, Baratarię i Galveztown oraz tereny wokół nich. Zarówno Valenzuela, Barataria, Galveztown jak i St. Bernard Parish znajdują się na terenie Luizjany.

Isleños w Portoryko[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza fala migracji z Wysp Kanaryjskich do Portoryko miała miejsce w 1695, po niej zaś nastąpiły następne w latach – 1714, 1720, 1731 i 1797. Liczba osadników jest bardzo trudna do oszacowania, wielu uczonych uważa jednak że stanowili oni znaczną część chłopstwa w Portoryko. Zasiedlali oni także Kubę.

Według danych w latach '70 XIX wieku z Wysp Kanaryjskich do Ameryk udawało się około 2000 ludzi rocznie. Nawet po utracie Portoryko przez Hiszpanię na rzecz USA w wyniku wojny amerykańsko-hiszpańskiej pod koniec XIX wieku na wyspę przybywali kolejni osadnicy z Wysp Kanaryjskich. W Portoryko nie wykształciło się jednak poczucie odrębności wśród Isleños. Wymieszali się z innymi hiszpańskojęzycznymi kolonistami, na skutek braku izolacji, jaka miała miejsce w Luizjanie. Ich obecność widać w kulturze dzisiejszych mieszkańców Portoryko- przede wszystkim w języku i zwyczajach ludowych.