Iveco Eurocargo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Iveco Eurocargo – to typoszereg samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) od 6 do 19 ton, a jako ciągniki siodłowe od 26 do 32,5 ton, produkowany przez koncern Iveco od 1991 roku. Jest produkowany we Włoszech, Brazylii i Argentynie, a montowany m.in. w Wenezueli. Powstawał również w Wielkiej Brytanii i Hiszpanii. Od 2008 roku produkowana jest kolejna generacja. W początkowym okresie produkcji typoszereg nosił nazwę Iveco EuroCargo. Na bazie specjalnie skonstruowanych podwozi Eurocargo, zwanych Euromidi, powstają autobusy firmy Irisbus (wcześniej również pod marką Iveco) i innych firm specjalizujących się w budowie nadwozi autobusowych.

W 2008r Wojsko Polskie zakupiło 646 samochodów ogólnego przeznaczenia średniej ładowności IVECO Eurocargo ML160 z dostawą do 2012. Podwozie Eurocargo służy również do zabudowy opancerzonego pojazdu minoodpornego AMZ-Kutno Żubr AMZ Żubr używanego przez Wojsko Polskie.

Iveco EuroCargo (1991-2002)[edytuj]

Iveco EuroCargo
Izotermiczny Iveco Eurocargo pierwszej generacji z 2002 roku
Izotermiczny Iveco Eurocargo pierwszej generacji z 2002 roku
Producent Iveco
IVECO-Pegaso
Okres produkcji 1991-2002
Miejsce produkcji Brescia  Włochy
Langley  Wielka Brytania (1991-1997)
Barcelonie-Mataro  Hiszpania
 Argentyna
Poprzednik Iveco Zeta/TurboZeta
Iveco Ford Cargo
Następca Iveco Eurocargo II
Dane techniczne
Segment samochód ciężarowy
Silniki R4, 3908 cm³
R6, 5861 cm³
R6, 7685 cm³
Skrzynia biegów 6-biegowe mechaniczne:
Iveco 2845
Iveco 2855
Iveco 2865
Rozstaw osi 2700 - 3105 - 3690 - 4185 - 4815 - 6570 mm
Masa własna 2740 - 4260 kg
Ładowność 3100-12800 kg
Dane dodatkowe
Konkurencja Mercedes-Benz LK
Mercedes-Benz Atego
Iveco Ford EuroCargo w Wielkiej Brytanii
Iveco EuroCargo jako wóz strażacki
Iveco EuroCargo Tector 120E28 po modernizacji z 2000 roku

Projektując nowy typoszereg założono, że powinien on obejmować modele jak najlepiej dostosowane do potrzeb odbiorców. Dlatego zdecydowano się na konstrukcję modułową z bardzo dużą liczbą dostępnych wersji i odmian. Rodzina pojazdów "Iveco EuroCargo" pierwszej generacji była stylizowana przez Giorgetto Giugiaro z firmy Italdesign. Była ona następcą dwóch typoszeregów: Iveco Zeta/TurboZeta (1977-1991) o DMC 6-12 ton, oraz Iveco Ford Cargo (1982-1991, w Iveco od 1986 roku) o DMC 6-24 ton. Być może również typoszeregu Iveco Magirus MK o DMC 7,5-13 ton. Początkowo był produkowany w dawnym zakładzie firmy OM w Brescii we Włoszech, w Barcelonie-Mataro w Hiszpanii przez IVECO-Pegaso (przez kilka lat) oraz w Langley w Wielkiej Brytanii. Zakład w Langley, przejęty od Forda wraz z odkupieniem "Ford Truck UK", zamknięto w październiku 1997 roku, tym samym zakończono tam produkcję "Iveco EuroCargo", sięgającą wcześniej do około 10 tys. sztuk rocznie. Całkowity poziom produkcji tej generacji wahał się w przedziale około 15-25 tys. sztuk rocznie. Zapewniło to udział rynkowy w kategorii 6-16 ton w Europie Zachodniej na poziomie około 20-30%. Maksymalny udział rynkowy (30%) osiągnięto w 2001 roku, po wprowadzeniu do sprzedaży rodziny silników Iveco Tector.

Ciężarówki rodziny EuroCargo zdobyły międzynarodowy tytuł Samochodu Ciężarowego Roku - "Truck of the Year" za 1992 rok.

Pierwsza generacja obejmowała początkowo aż 218 modeli bazowych i 4462 możliwych wariantów. Później ich liczba została jeszcze zwiększona. Dopuszczalna masa całkowita wynosiła 6-15 ton, zaś dla modeli z Langley sięgała do 17 ton. Były to modele z napędem 4x2 oraz 4x4 (o DMC 10 i 14 ton). Stosowano trzy podstawowe typy silników Iveco o 7 zakresach mocy: 8040 (R4, 3,9 dm³, 85-100 kW, 114-134 KM), 8060 (R6, 5,8 dm³, 105-130 kW, 141-175 KM), 8360 (R6, 7,7 dm³, 152-167-196 kW, 203-224-262 KM). Stosowano również 3 bądź 4 typy kabin: standardowa dzienna (długość 1535 mm), wydłużona sypialna (2115 mm), podwyższona sypialna (1535 mm) oraz być może przedłużona załogowa; 5 skrzyń biegów, 8 a następnie 11 rozstawów osi, 9 przełożeń mostu napędowego. Wersje o DMC 6-10 ton wyposażano w hamulce tarczowe przy wszystkich kołach, sterowane hydraulicznie, ze wspomaganiem. Cięższe modele posiadały z tyłu hamulce bębnowe. Stosowano 4 rodzaje zawieszenia: resory piórowe paraboliczne, resory piórowe półeliptyczne (do prac przy dużym obciążeniu w terenie), resory paraboliczne z przodu oraz miechy pneumatyczne z tyłu (w lżejszych modelach), zawieszenie pneumatyczne (dla dystrybucji miejskiej).

W październiku 1997 roku dokonano modernizacji typoszeregu (oznaczanej MY97 czyli Model Year 1997), która objęła głównie kabiny i układ hamulcowy. Jednocześnie zakończono produkcję w Langley, zamykając tamtejszy zakład. Produkcję skoncentrowano w Brescii. Modele EuroCargo były w drugiej połowie lat 90. (prawdopodobnie w latach 1995-2000) montowane w standardzie SKD w Poznaniu przez firmę "Servipol" z grupy PEKAES. Podwozia autobusowe Euromidi, produkowane w zakładzie w Barcelonie-Mataro, jako odmiany podwozi Eurocargo były dostosowane do DMC 8-10 oraz 15 i 17 ton. Ładowność podwozia wynosiła od 3100 kg do 12800 kg.

Modele Eurocargo były montowane/produkowane w Argentynie co najmniej od 1996 roku. Od października 1994 roku były również montowane w zakładzie Iveco w Wenezueli.

Głównymi konkurentami Iveco Eurocargo od początku były ciężarówki marki Mercedes-Benz. Początkowo były to modele serii LK i MK. Od 1998 roku jest to rodzina Mercedes-Benz Atego.

Iveco Eurocargo (2002-2008)[edytuj]

Iveco Eurocargo
Iveco Eurocargo 75E17 drugiej generacji w 2006 roku
Iveco Eurocargo 75E17 drugiej generacji w 2006 roku
Producent Iveco
Iveco Latin America
Okres produkcji 2002-2008
Miejsce produkcji Brescia  Włochy
Sete Lagoas  Brazylia
 Argentyna
 Chiny
Poprzednik Iveco EuroCargo
Następca Iveco Eurocargo All Blacks
Dane techniczne
Segment samochód ciężarowy
Silniki Iveco Tector:
R4, 3,92 dm³
R6, 5,8 dm³
Skrzynia biegów 5, 6, 9 biegów
Dane dodatkowe
Konkurencja Mercedes-Benz Atego
Iveco Eurocargo drugiej generacji w 2002 roku
Iveco Eurocargo 75E17 ze skrzynią ładunkową w 2006 roku
Iveco Eurocargo 160E25 Sił Zbrojnych RP
Iveco Eurocargo drugiej generacji w Armii Chorwackiej
Podwozie Iveco Eurocargo 120E25 z podwójną kabiną z 2008 roku

Typoszereg drugiej generacji, zwany modelem roku 2003 (MY 2003), był stylizowany przez firmę Bertone. Produkowany był bądź jest w Brescii we Włoszech, w Sete Lagoas w Brazylii (od stycznia 2005 r.), w Argentynie, a montowany w Wenezueli.

Druga generacja obejmowała zwiększoną w stosunku do poprzednika liczbę około 300 modeli bazowych i zmniejszoną do ponad 3000 możliwych wariantów. Dopuszczalna masa całkowita sięgała od 6 do 18 ton. Były to modele z napędem 4x2 oraz 4x4 (o DMC 10 i 14 ton). Stosowano silniki Iveco Tector o kilku zakresach mocy maksymalnej, obejmujące m.in.: R4, 3,9 dm³, 95-125 kW (129-170 KM); R6, 5,8 dm³, 134-202 kW (182-275 KM). Stosowano 4 typy kabin: standardowa dzienna (MLC), wydłużona sypialna (MLL, z jedną lub dwoma leżankami), podwyższona sypialna oraz przedłużona załogowa (MLD, dla modeli od 7,5 t do 15 t) dla kierowcy i sześciu pasażerów; 5 skrzyń biegów, 11 rozstawów osi, 9 przełożeń mostu napędowego. Wersje o DMC 6-10 ton wyposażono w hamulce tarczowe przy wszystkich kołach, sterowane hydraulicznie, ze wspomaganiem. Cięższe modele posiadają z tyłu hamulce bębnowe. Stosowano 4 rodzaje zawieszenia: resory piórowe paraboliczne, resory piórowe półeliptyczne (do prac przy dużym obciążeniu w terenie), resory paraboliczne z przodu oraz miechy pneumatyczne z tyłu, zawieszenie pneumatyczne. W 2004 roku dokonano modernizacji typoszeregu. Kolejna modernizacja w 2006 roku była związana z dostosowaniem silników Tector 4 i 6 do wymagań norm emisji spalin Euro 4 i Euro 5 (za pomocą selektywnej redukcji katalitycznej SCR). Przy okazji zwiększono ich moc maksymalną o około 10-20 KM. Silniki Tector 4 mają pojemność 3,92 dm3, a ich moc maksymalna sięga 140, 160, bądź 182 KM. Silniki Tector 6 mają pojemność 5,88 dm3, a ich moc maksymalna sięga 217, 251, 279, bądź 299 KM. Słabsze silniki o mocy maksymalnej do około 180 KM współpracują z ręcznymi skrzyniami biegów o 5 lub 6 przełożeniach. Mocniejsze ze skrzyniami o 6 lub 9 biegach. Dodatkowo istniała opcja w postaci automatycznej skrzyni Allison 3000 o 5 biegach.

Cięższe modele o DMC począwszy od 12 ton mają wyżej posadowioną kabinę i rozbudowany zderzak. Modele 4x2 mają DMC 6, 7, 7.5, 8, 9, 12, 13.5, 15, 18 ton. Modele 4x4 mają DMC 10 i 14 ton, są wyposażane jedynie w paraboliczne resory piórowe.

Podwozia autobusowe Euromidi, produkowane są w zakładzie w Barcelonie-Mataro, jako odmiany podwozi Eurocargo, są dostosowane do DMC 8-10 oraz 15 i 17 ton.

Stosowano głównie skrzynie biegów firmy Iveco, opcjonalnie firm ZF lub Allison: ZF 5S42 (5 biegów), opcja Iveco 2855B.6 (6 biegów), w modelach 10E, 12E - Iveco 2865B.6 (6 biegów), opcja Iveco 2870B.9 (9 biegów); w modelach 12E – FSO-5206.B (6 biegowa), opcja Iveco 2895B.9 (9 biegów), lub automatyczna Allison 3000 (5 biegów); w modelach 15E – Iveco 2865B.6, Iveco 2870B.9, FSO-5206.B (6 biegowa), Iveco 2895B.9, automatyczna Allison 3000 (5 biegów); w modelach 16E - Iveco 2865B.6, Iveco 2870B.9, 16E30 – FS 8309 A.

Eurocargo drugiej generacji występuje w wersjach o masach całkowitych od 6 do 18 ton (4x2) lub 26 ton (6x4). Przykładowo, przy konfiguracji 4x2 do wyboru dostaje się rozstawy osi od 2700 do 6570 mm (zależy od masy całkowitej pojazdu) oraz, w zależności od potrzeb i dostępnych kombinacji, może być wyposażony w zawieszenie w pełni mechaniczne, mieszane (przód – mechaniczne, tył – powietrzne) lub w pełni powietrzne. Wśród modeli 4x4 jako pierwsze wprowadzono do sprzedaży lżejsze typy, cięższe pojawiły się rok później.

Modele Szerokość (mm) Cecha (w mm) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
Rozstaw osi 3105 3330 3690 4185 4455 4590 4815 5175 5670 6210 6570
60E - 75E 2170 Długość 5780 6522 6882 7692 8097 - 8682 - - - -
80E - 100E 2200 Długość 5923 6665 7025 7835 8240 - 8825 - - - -
120E, 150E, 160E 2420 Długość 5780 - 6792 7602 8007 - 8637 9222 10032 - 11537
180E 2470 Długość - - 6269 6944 - 7686 8114 8744 9351 - 10791

Podana w tabeli szerokość pojazdu nie uwzględnia wymiarów lusterek i kierunkowskazów bocznych.

W 2006 roku zawarto umowę na wprowadzenie do produkcji wszystkich podstawowych typoszeregów Iveco, w tym Eurocargo, w spółce w Chinach.

Iveco Eurocargo All Blacks (2008-)[edytuj]

Iveco Eurocargo MY 2008
Podwozie Iveco Eurocargo 120E25 po modernizacji z 2008 roku
Podwozie Iveco Eurocargo 120E25 po modernizacji z 2008 roku
Producent Iveco
Okres produkcji 2008 - nadal produkowany
Miejsce produkcji Brescia  Włochy
Poprzednik Iveco Eurocargo MY 2003
Dane techniczne
Segment samochód ciężarowy
Silniki Iveco Tector
Skrzynia biegów 5, 6, 9
Dane dodatkowe
Konkurencja Mercedes-Benz Atego

W połowie 2008 roku dokonano modernizacji Eurocargo. Główne zmiany są widoczne w konstrukcji i stylizacji kabiny kierowcy. Zastąpiono również własne skrzynie biegów modelami pochodzącymi z niemieckiej firmy ZF o podobnej liczbie biegów (5, 6, 9). 6-biegowe wersje skrzyni firmy ZF dostępne są także w wersji Eurotronic z możliwością automatycznej bądź manualnej (sekwencyjnej) zmiany biegów. Modele o DMC powyżej 7,5 ton można opcjonalnie wyposażyć w 5-biegową automatyczną przekładnię Allison 3000. Zachowano dotychczasowe rozstawy osi. Samochody po modernizacji (MY 2008) są wykonywane w wersjach promowanych jako All Blacks. Charakteryzuje je czarny lakier i inne elementy w tym kolorze. Wersje w innych kolorach są często ozdabiane, na zewnątrz pojazdów i wewnątrz kabiny, grafikami nawiązującymi do wzorów sztuki maoryskiej. Pojazdy w wersjach wytwarzanych od 2008 roku są prawdopodobnie jedynie modernizacją drugiej generacji Eurocargo. Zmodernizowany typoszereg łatwo poznać po nazwie modelu umieszczonej w pasie podokiennym oraz nazwie firmy na osłonie chłodnicy. Wcześniej obie nazwy były umieszczone w odwrotnym układzie.

Eurocargo jest produkowane jako podwozie z kabiną do zabudowy. Podwozie może być fabrycznie dostosowane do ciągnięcia przyczepy bądź pod zabudowę typu wywrotka. Modele z napędem 4x4 mają DMC 11,5 bądź 15,0 ton i kabiny typu MLC bądź MLL. Stosowane są silniki z rodziny Tector, produkowane przez Fiat Powertrain Technologies (FPT). Silniki 4-cylindrowe o pojemności skokowej 3,9 dm³ mają moce maksymalne z zakresu 140 do 182 KM. Silniki 6-cylindrowe o pojemności 5,9 dm³ mają moc maksymalną od 217 do 299 KM. Wszystkie one spełniają wymagania normy Euro 5, z zastosowaniem układu SCR i wtrysku płynu AdBlue.

Samochód ten zajął drugie miejsce w konkursie o tytuł Samochód Ciężarowy Roku 2009.

Oznaczenia typów[edytuj]

Oznaczenie (kod identyfikacyjny) modeli, oprócz typu kabiny, składa się z kilku liter i cyfr oznaczających:

  • 2-3 cyfry – liczba oznaczająca dopuszczalną masę całkowitą (DMC) w tonach razy 10, np. 6,0 ton to symbol 60, 7,5 tony to 75 itd.,
  • E – litera oznaczająca prawdopodobnie samochód ciężarowy średniej klasy, EL – to samochód ciężarowy z obniżonym podwoziem,
  • 2 cyfry – liczba oznaczająca moc maksymalną wyrażoną w KM, zaokrągloną do pełnych dziesiątek, podzieloną przez 10,
  • W – litera oznaczająca napęd na wszystkie koła.

Przykładowe oznaczenie: 120E28 - ciężarówka klasy średniej o DMC 12,0 ton, o mocy maksymalnej około 280 KM.

Bibliografia[edytuj]

  • Ciężarówki Świata (roczniki 1992-2002). Wyd. Print Shops Prego – Polska, Warszawa.
  • Ciężarówki Świata (roczniki 2005-2007). Wyd. Media Connection, Warszawa.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]