Ivica Barbarić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ivica Barbarić
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1962
Metković
Wzrost 188 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1982–1989 Velež Mostar 152 (3)
1989–1992 Real Burgos 55 (2)
1992–1993 Racing Santander 25 (0)
1993–1995 CD Badajoz 30 (1)
1995–1996 UD Almería 7 (0)
W sumie: 269 (6)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1988  Jugosławia 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1997–1998 UD Almería (asystent)
2002–2003 Zrinjski Mostar
2004–2009 Široki Brijeg
2009 Bośnia i Hercegowina (asys.)
2009–2012 Ehime FC
2014–2015 Consadole Sapporo

Ivica Barbarić (ur. 23 lutego 1962 w Metkoviciu) – chorwacki piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Reprezentant Jugosławii. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Barbarić karierę rozpoczynał w sezonie 1982/1983 w pierwszoligowym zespole Velež Mostar. W sezonie 1985/1986 wywalczył z nim Puchar Jugosławii, a w sezonie 1986/1987 wicemistrzostwo Jugosławii. Graczem Veležu był przez siedem sezonów. W 1989 roku przeszedł do hiszpańskiego Realu Burgos. W sezonie 1989/1990 awansował z nim z Segunda División do Primera División. W lidze tej zadebiutował 2 września 1990 w wygranym 1:0 meczu z Cádiz CF, w którym strzelił też gola. Graczem Realu był do końca sezonu 1991/1992.

Następnie Barbarić występował w zespołach Segunda División, takich jak Racing Santander, CD Badajoz oraz UD Almería. W 1996 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jugosławii wystąpił jeden raz, 24 sierpnia 1988 w wygranym 2:0 towarzyskim meczu ze Szwajcarią. W tym samym roku został powołany do kadry na Letnie Igrzyska Olimpijskie, zakończone przez Jugosławię na fazie grupowej.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze trenerskiej Barbarić prowadził zespoły Zrinjski Mostar, Široki Brijeg, Ehime FC oraz Consadole Sapporo. Wraz z Širokim Brijegiem zdobył mistrzostwo Bośni i Hercegowiny (2006) oraz Puchar Bośni i Hercegowiny (2007).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]