Iwan Gorgonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Iwanowicz Gorgonow
Иван Иванович Горгонов
generał major (w latach 1943–1954) generał major (w latach 1943–1954)
Data urodzenia 1903
Data śmierci 1994
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Medal za Odwagę (ZSRR) Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”

Iwan Iwanowicz Gorgonow (ros. Иван Иванович Горгонов; ur. 1903, zm. 1994) – funkcjonariusz NKWD, w okresie II wojny światowej funkcjonariusz radzieckiego kontrwywiadu wojskowego Smiersz, jeden z katów Obławy Augustowskiej, były generał major (od 26 maja 1943) (pozbawiony stopnia 1955)[1].

Pochodził z rodziny chłopskiej[1]. W latach 1925–1927 w Armii Czerwonej, od 1928 roku w organach OGPU[1]. Od 1927 roku członek WKP(b)[1].

W 1941 roku szef Specjalnego Oddziału NKWD Frontu Briańskiego i zastępca szefa Specjalnego Oddziału NKWD Frontu Północnego[2].

Od 29 kwietnia 1943 do maja 1946 naczelnik Oddziału I w centrali Smiersz w Moskwie (GUKR SMIERSZ NKO)[1], odpowiedzialnego za kontrwywiadowcze zabezpieczenie centralnych instytucji Ludowego Komisariatu Obrony, m.in. Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, sztabów frontów i armii oraz Głównego Zarządu Kontrwywiadu i podległych mu organów w sztabach frontów i armii. W lipcu 1945 roku uczestniczył na terenie Polski[1] w akcji pacyfikacyjnej tzw. obławie Augustowskiej, która została przeprowadzona na ludności cywilnej w wyjątkowo brutalny sposób (przeprowadzano łapanki, masowe aresztowania i wielodniowe tortury mające wymusić na zatrzymanych potwierdzenie przynależności do któregoś z polskich ruchów niepodległościowych). Do dziś nie jest znane miejsce pochówku ofiar Obławy Augustowskiej, ani ich dokładna lista. Strona rosyjska milczy w tej sprawie. W latach 1946–1951 naczelnik Zarządu Milicji Obwodu Moskiewskiego (UMGB)[1]. W 1952 roku ukończył zaocznie Instytut Pedagogiczny w Moskwie[1]. Pozbawiony rangi generała majora postanowieniem № 2349–1118ss Rady Ministrów ZSRR z 23 listopada 1954 roku za „kompromitujące czyny niegodne wysokiej rangi generała podczas pracy w organach bezpieczeństwa państwowego”[1]. W 1955 roku usunięty z Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego za „naruszenie praworządności radzieckiej”[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I 6 medali.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i N. Pietrow, Малая Катынь (ros.) novayagazeta.ru 7 czerwca 2011 [dostęp 2011-06-09]
  2. Biografia w serwisie generals.dk (ang.) generals.dk [dostęp 2011-06-09]
  3. a b c Горгонов Иван Иванович (ros.) knowbysight.info [dostęp 2011-06-09]
  4. "СМЕРШ" (ros.) russiamilitaria.ru [dostęp 2011-06-08]