Iwan Triegubow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Triegubow
Иван Трегубов
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1930
Liwadka
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 1992
Moskwa
Obywatelstwo ZSRR
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca[1]
Uchwyt prawy[1]
Informacje klubowe
Klub Amur Chabarowsk (1950–1952)
CSKA Moskwa (1952–1962)
SKA Kujbyszew (1962–1964)
Chimik Woskriesiensk (1964–1965)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złoto Cortina d’Ampezzo 1956 hokej na lodzie
Mistrzostwa świata
złoto Cortina d’Ampezzo 1956 hokej na lodzie
srebro Düsseldorf 1955 hokej na lodzie
srebro Moskwa 1957 hokej na lodzie
srebro Oslo 1958 hokej na lodzie
srebro Praga 1959 hokej na lodzie
brąz Genewa/Lozanna 1961 hokej na lodzie
Mistrzostwa Europy
złoto Düsseldorf 1955 hokej na lodzie
złoto Cortina d’Ampezzo 1956 hokej na lodzie
złoto Oslo 1958 hokej na lodzie
złoto Praga 1959 hokej na lodzie
srebro Moskwa 1957 hokej na lodzie
srebro Genewa/Lozanna 1961 hokej na lodzie

Iwan Siergiejewicz Triegubow (ros. Иван Сергеевич Трегубов; ur. 19 stycznia 1930 w Liwadce w Mordowii[a], zm. 1 września 1992 lub 22 grudnia 1992 w Moskwie[3]) – radziecki hokeista na lodzie grający na pozycji obrońcy, mistrz olimpijski, mistrz świata i Europy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Mordowii. Jego rodzina jeszcze przed II wojną światową wyemigrowała na drugą stronę kraju do Władywostoku. W latach 50. Triegubow przeniósł się jednak do Moskwy. Uprawiał piłkę nożną i hokej na lodzie, zostając finalnie przy tej drugiej dyscyplinie[3].

Triegubow raz został medalistą igrzysk olimpijskich w hokeju na lodzie – wraz z drużyną ZSRR zdobył złoty medal w turnieju olimpijskim w Cortina d’Ampezzo w 1956 roku[4]. Sześciokrotnie wywalczył medal mistrzostw świata. Jedyne złoto zdobył w 1956 roku na zawodach olimpijskich w Cortina d’Ampezzo, będących jednocześnie turniejem o mistrzostwo świata. Poza tym został wicemistrzem świata w latach 1955, 1957, 1958 i 1959, oraz brązowym medalistą w 1961 roku[5][6]. W latach 1955–1961 zdobył sześć medali mistrzostw Europy – łącznie były to cztery złote i dwa srebrne medale[7]. W latach 1958 i 1961 wybrany przez IIHF najlepszym obrońcą na świecie[1]. Wraz z Nikołajem Sołogubowem tworzył wówczas jedną z najsilniejszych par defensywnych na świecie, przez co dziennikarze określili Triegubowa mianem „Iwana Groźnego”[3]. Łącznie w latach 1954–1961 rozegrał w reprezentacji ZSRR 100 spotkań, strzelając 29 bramek[2].

Podczas kariery klubowej reprezentował barwy Amuru Chabarowsk, CSKA Moskwa, SKA Kujbyszew i Chimika Woskriesensk. Najdłużej grał w CSKA, z którym zdobył sześć tytułów mistrza ZSRR (1955, 1956, 1958–1961)[1][6]. Karierę zakończył po doznaniu poważnej kontuzji nogi, którą poniósł w 1965 roku.

Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR w hokeju na lodzie (1956)[8]. W 2014 roku przyjęty do Rosyjskiej Galerii Hokejowej Sławy[9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według niektórych źródeł urodził się w Komsomolsku nad Amurem[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Ivan Tregubov Иван Трегубов (ang.). eurohockey.com. [dostęp 2021-04-05].
  2. a b ИВАН ТРЕГУБОВ (ang.). chidlovski.net. [dostęp 2021-04-05].
  3. a b c N. Zamotajew: Иван Трегубов (ros.). gidrm.ru. [dostęp 2021-04-05].
  4. Ice Hockey, Men (ang.). Olympedia. [dostęp 2021-04-05].
  5. Olympians Who Won a Medal at the World Ice Hockey Championships (1562) (ang.). Olympedia. [dostęp 2021-04-05].
  6. a b Ivan Tregubov (ang.). eliteprospects.com. [dostęp 2021-04-05].
  7. Olympians Who Won a Medal at the European Ice Hockey Championships (822) (ang.). Olympedia. [dostęp 2021-04-05].
  8. TEAM USSR AND HOCKEY HALL OF FAME (ang.). chidlovski.com. [dostęp 2021-04-05].
  9. Andrew Podnieks: Russians establish hall of fame (ang.). sochi2014.com, 2014-02-18. [dostęp 2021-04-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]