Iwko Ganczew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwko Ganczew
Portrait of Ivko Ganchev.tiff
Data i miejsce
urodzenia
21 lipca 1965
Stara Zagora, Bułgaria
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1985–1986
1986–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1992
1992–1993
1993–1994
1994–1995
1995–1996
1996–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2000
Beroe Stara Zagora
Beroe Stara Zagora
Beroe Stara Zagora
Beroe Stara Zagora
Beroe Stara Zagora
Slawia Sofia
Slawia Sofia
Bursaspor
Bursaspor
Bursaspor
Bursaspor
Bursaspor
Bursaspor
Bursaspor
Çaykur Rizespor
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
23 (0)
23 (0)
34 (1)
? (?)
33 (0)
27 (0)
14 (0)
28 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–1995  Bułgaria 2 (0)

Iwko Ganczew Iwanow (ur. 21 lipca 1965 roku w Starej Zagorze), bułgarski piłkarz, grający na pozycji bramkarza, oraz trener piłkarski.

Jest wychowankiem Beroe Starej Zagory, z którym już w pierwszym sezonie spędzonym w dorosłej kadrze zdobył mistrzostwo kraju. W kolejnych latach zespół kończył rozgrywki w środku tabeli. Na początku sezonu 1990–1991 Ganczew przeszedł do Slawii Sofia, gdzie rywalizował o miejsce w składzie z Antonim Ananiewem. Po dwu latach obaj odeszli z klubu: Ananiew do Lokomotiwu Sofia, a Ganczew wyjechał do Turcji, gdzie przez kolejnych siedem lat bronił barw Bursasporu. Najlepszym wynikiem z tego okresu było piąte miejsce na koniec rozgrywek 1996–1997. Ganczew był jednym z pierwszych Bułgarów, którzy w ciągu kolejnych lat masowo przenosili się do tego klubu; wraz z nim w sezonie 1997–1998 występowało ich trzech (Radostin Kisziszew, Kostadin Widołow i Ilian Iliew), a w późniejszych latach jego następcą w bramce został Dimityr Iwankow. W wieku trzydziestu pięciu lat Ganczew zakończył piłkarską karierę, w Çaykurze Rizespor.

W reprezentacji Bułgarii rozegrał dwa mecze; pierwszy podczas ostatniego spotkania za selekcjonerskiej kadencji Krasimira Borisowa (w '85 minucie towarzyskiego meczu z Brazylią 0:3 zmienił Płamena Nikołowa), a ostatni na początku 1995 roku (w '46 minucie towarzyskiego meczu z Argentyną 1:4 zmienił Dimityra Popowa i przepuścił dwa gole).

Po zakończeniu piłkarskiej kariery rozpoczął pracę szkoleniową. Pracował w sztabach szkoleniowych Bursasporu i Beroe Stara Zagora. Od stycznia 2005 do czerwca 2006 roku był selekcjonerem młodzieżowej reprezentacji Bułgarii; nie udało mu się jej wprowadzić do mistrzostw Europy 2006.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Bułgarii 1986 z Beroe Stara Zagora
  • III miejsce w lidze w sezonie 1990–1991 ze Slawią Sofia