Iwo Gall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwo Gall
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1890
Kraków
Data i miejsce śmierci 12 lutego 1959
Kraków
Małżeństwo Halina Gallowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Iwona Galla na Cmentarzu Rakowickim

Iwo Gall (ur. 1 kwietnia 1890 w Krakowie, zm. 12 lutego 1959 tamże) – polski reżyser teatralny, scenograf, pedagog, dyrektor teatrów.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, potem studiował w Berlinie i Wiedniu, gdzie w okresie I wojny światowej współpracował z Teatrem Polskim. Po wojnie pracował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, a następnie współpracował z teatrem „Reduta” Juliusza Osterwy (głównie jako scenograf). Był m.in. dyrektorem Sceny Kameralnej teatru w Częstochowie (1932–1935), a następnie w latach 1936–1938 dyrektorem odbudowanego po zburzeniu miasta Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Podczas okupacji hitlerowskiej prowadził tajne studio dramatyczne, które funkcjonowało do wybuchu Powstania warszawskiego zaś od kwietnia 1945 wznowiło działalność w Krakowie. W 1946 roku studio to zostało połączone z dwoma studiami należącymi do krakowskich teatrów (Starego Teatru oraz Teatru im. Juliusza Słowackiego) dzięki czemu w Krakowie powstała uczelnia kształcąca aktorów[1].

Za zasługi artystyczne oraz za inscenizację Sędziów Stanisława Wyspiańskiego otrzymał nagrodę Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.


W latach 1946–1949 był dyrektorem Teatru Wybrzeże w Gdańsku.

Życie prywatne[edytuj]

Mąż aktorki Haliny Gallowej, syn kompozytora Jana Karola Galla[2].

Upamiętnienie[edytuj]

O Iwonie Gallu powstał w 1998 film dokumentalny z cyklu Wielcy reformatorzy teatru: Iwo Gall 1890–1959[3].

Imię Iwona Galla nosi scena kameralna Teatru im. A. Mickiewicza w Częstochowie.

Twórczość[edytuj]

Budowniczy tła scenicznego – program teoretyczny Iwona Galla.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. a b AST: Uczelnia (pol.). Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. [dostęp 2017-10-28].
  2. Marek Makowski: Pamięci Iwo (sic!) Galla (pol.). www.ajd.czest.pl. [dostęp 2013-03-03].
  3. Iwo Gall 1890–1959. filmpolski. [dostęp 2012-02-20].
  4. 22 lipca 1949 M.P. z 1950 r. Nr 6, poz. 58
  5. Iwo Gall – odznaczenia. e-teatr.pl. [dostęp 2012-02-20].

Bibliografia[edytuj]