Izabela Elżbieta Czartoryska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Izabeli z Morsztynów Czartoryskiej. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Izabela Elżbieta Morsztyn
Ilustracja
Portret z ojcem z 1693
Herb
Leliwa
Rodzina Morsztynowie herbu Leliwa
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1671
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 lutego 1758
Warszawa
Ojciec Jan Andrzej Morsztyn
Matka Maria Katarzyna Gordon
Mąż

Kazimierz Czartoryski

Dzieci

Michał Fryderyk Czartoryski
August Aleksander Czartoryski
Teodor Kazimierz Czartoryski
Konstancja Czartoryska
Ludwika Elżbieta Czartoryska

Izabela Elżbieta Czartoryska (ur. 26 sierpnia 1671 w Warszawie, zm. 24 lutego 1758 w Warszawie) – córka Jana Andrzeja Morsztyna i Marii Katarzyny Gordon.

W 1693 r. wyszła za mąż za Kazimierza Czartoryskiego. Opowiadała się, jak mąż, za kandydaturą księcia Conti na króla Polski.

W 1736 założyła w Warszawie pierwszy salon polityczny, gdzie spotykali się politycy i naradzała „familia”. Kobiety odgrywały znaczną rolę w tych naradach[1].

Miała pięcioro dzieci:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogucka, Maria, Białogłowa w dawnej Polsce