Izabella Chruślińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izabella Chruślińska – polska działaczka społeczna, promotorka dialogu polsko-ukraińskiego, tłumaczka, eseistka, pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła studia na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego oraz studia III cyklu w Institut National des Langues et Civilisations Orientales w Paryżu. Aktywnie zaangażowana w dialog i współpracę polsko-ukraińską.

2007-08 koordynatorka Planu Działań Rady Europy i Unii Europejskiej w dziedzinie mediów dla Ukrainy.

Publikowała w „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”, „Więzi”, „Dialogu” i w periodykach ukraińskich: „Duch i Litera”, „Jehupec”, „Ukrajinskyj Żurnal”. Na stałe współpracuje też z „Przeglądem Politycznym”.

Autorka książek Była raz Kultura (1994, 2003), Wiele twarzy Ukrainy (2005, z Piotrem Tymą), Ukraina. Przewodnik Krytyki Politycznej (2009, wywiad-rzeka z Jarosławem Hrycakiem), Ukraiński palimpsepst (2013, ukraińskie wydanie 2014, zapis rozmów, które przeprowadziła z Oksaną Zabużko), "Panie, to Ty otworzysz moje usta. Josyf Zisels w rozmowach z Izą Chruślińską" (2017, ukr.)[1].

Członkini Forum Polsko-Ukraińskiego (w latach 2002-2010 członkini Rady Forum). W 2014 współzałożycielka Komitetu Solidarności z Ukrainą (KOSzU)[2], w którym pełni funkcję Sekretarza Programowego.

Kierownik Programowy w Fundacji Solidarności Międzynarodowej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

2005 – Srebrny Krzyż Zasługi[3];

2014 – Złoty Krzyż Zasługi „za działalność na rzecz promowania idei społeczeństwa obywatelskiego i wspierania przemian demokratycznych w krajach byłego ZSRR"[4];

2016 – Nagroda Prezydenta Ukrainy – medal jubileuszowy "25 lat niepodległości Ukrainy"[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]