Izabella Sierakowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izabella Sierakowska
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Izabella Antonina Sierakowska
Data i miejsce urodzenia 22 września 1946
Góra
Data śmierci 31 marca 2021
Zawód, zajęcie polityk, nauczycielka
Stanowisko posłanka na Sejm kontraktowy oraz Sejm I, II, III, IV i VI kadencji (1989–2005, 2007–2011)
Partia PZPR, SdRP, SLD, SDPL
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Izabella Antonina Sierakowska z domu Kruszyńska (ur. 22 września 1946 w Górze[1], zm. 31 marca 2021[2]) – polska polityk, filolog, nauczycielka i działaczka związkowa. Posłanka na Sejm kontraktowy (X kadencji) oraz na Sejm RP I, II, III, IV i VI kadencji (1989–2005, 2007–2011).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończyła studia magisterskie z filologii rosyjskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie[3]. Odbyła studia podyplomowe z zakresu literatury rosyjskiej na Uniwersytecie Moskiewskim oraz z zarządzania i organizacji oświaty na Uniwersytecie Kijowskim[1].

Pracowała jako nauczycielka, w latach 1970–1972 w Technikum Samochodowym w Rzeszowie, a następnie w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Lublinie, w którym była zatrudniona do 1997. W latach 1970–2001 należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego[1], w którym od 1982 do 1989 pełniła funkcję prezesa zarządu miejskiego w Lublinie[1][4].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1980 wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[5]. Należała do partii do czasu jej rozwiązania w 1990[1]. Była delegatką na X Zjazd PZPR. W 1988 bez powodzenia ubiegała się o mandat radnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie[6].

W wyborach w 1989 z ramienia PZPR uzyskała mandat posłanki na Sejm PRL X kadencji w okręgu nr 55[7]. W Sejmie kontraktowym pracowała w Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego, Komisji Łączności z Polakami za Granicą oraz Komisji Sprawiedliwości[8]. Pod koniec kadencji należała do Parlamentarnego Klubu Lewicy Demokratycznej[8].

Od 1990 działała w Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, powstałej na bazie rozwiązanej PZPR. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej tego ugrupowania[1]. W trzech kolejnych wyborach w 1991, 1993 i 1997 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję z ramienia współtworzonego przez SdRP koalicyjnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Mandat uzyskiwała w okręgach lubelskich nr 28 i nr 25[3][9][10]. We wszystkich kadencjach zasiadała w komisjach zajmujących się edukacją (najpierw w Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego, później w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży). Była też członkinią Komisji Kultury i Środków Przekazu (w II kadencji) oraz Komisji Obrony Narodowej (w III kadencji)[9][10]. Pełniła funkcję zastępczyni przewodniczącego KP SLD[1]. W 1996 była współautorką ustawy liberalizującej przepisy dotyczące aborcji.

W 1999 została członkinią przekształconego w partię Sojuszu Lewicy Demokratycznej[1]. Wchodziła w skład zarządu krajowego SLD[4]. W wyborach w 2001 po raz piąty z rzędu została wybrana na posłankę. Mandat uzyskała z ramienia koalicji SLD-UP w okręgu nr 6 (z wynikiem 65 878 głosów)[11]. W IV kadencji sprawowała funkcję zastępczyni przewodniczącego Komisji Obrony Narodowej. Należała także do Komisji Zdrowia oraz Komisji Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn[11]. W 2004 odeszła z SLD, po czym wzięła udział w założeniu Socjaldemokracji Polskiej. Weszła w skład rady politycznej SDPL[1], a także do nowo powołanego klubu parlamentarnego tego ugrupowania[11].

Socjaldemokraci w wyborach w 2005 nie przekroczyli wyborczego progu, Izabella Sierakowska nie uzyskała wówczas poselskiej reelekcji[12]. W wyborach samorządowych w 2006 ubiegała się o urząd prezydenta Lublina z ramienia KKW SLD+SDPL+PD+UP Lewica i Demokraci. W I turze zajęła pierwsze miejsce (25,3% głosów). W II turze uzyskała 37,6% głosów, przegrywając z kandydatem Platformy Obywatelskiej Adamem Wasilewskim[13]. W tych samych wyborach została wybrana na radną Sejmiku Województwa Lubelskiego III kadencji (dostała 15 667 głosów[14]), w którym przewodniczyła Komisji Rewizyjnej[1].

W wyniku wyborów parlamentarnych w 2007 powróciła do Sejmu. Została wybrana jako kandydatka koalicji Lewica i Demokraci w okręgu nr 6, otrzymując 24 870 głosów[15]. W VI kadencji dołączyła do Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Przez 3 miesiące kierowała Komisją Etyki Poselskiej[16]. Od kwietnia 2008 zasiadała w kole poselskim SDPL[16] (do września 2009 działającym pod nazwą SdPL-Nowa Lewica).

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 kandydowała z listy komitetu Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica, który nie osiągnął progu wyborczego[17]. W wyborach w 2010 ponownie ubiegała się bez powodzenia o urząd prezydenta Lublina, zajmując w I turze trzecie miejsce z wynikiem 17,9% głosów[18]. W 2011 bezskutecznie kandydowała na senatora z własnego komitetu w okręgu lubelskim[19], a w 2014 na radną sejmiku z listy SLD Lewica Razem[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była mężatką, miała dwoje dzieci[21]. Została matką chrzestną statku „Lublin II”[4]. Zmarła 31 marca 2021 na skutek choroby nowotworowej[22]. 15 kwietnia 2021 została pochowana na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie[23].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VI kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2008, s. 207.
  2. Nie żyje była posłanka SLD Izabella Sierakowska. onet.pl, 31 marca 2021. [dostęp 2021-03-31].
  3. a b Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  4. a b c d Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2021-03-31].
  5. Dominika Wielowieyska. Jako postkomuniści jesteśmy najlepsi. „Gazeta Wyborcza”. 139, s. 10, 17 czerwca 1999. Agora. ISSN 0860-908X. 
  6. Maksimum i… jeszcze więcej. „Kurier Lubelski”. 118, s. 3, 17–19 czerwca 1988. ISSN 0137-9224. 
  7. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 20 czerwca 1989 r. o wynikach ponownego głosowania i wynikach wyborów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przeprowadzonych dnia 18 czerwca 1989 r. (M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 151).
  8. a b Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  9. a b Strona sejmowa posła II kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  10. a b Strona sejmowa posła III kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  11. a b c Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  12. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2021-03-31].
  13. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2021-03-31].
  14. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2021-03-31].
  15. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2021-03-31].
  16. a b Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 2021-03-31].
  17. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2021-03-31].
  18. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2021-03-31].
  19. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2021-03-31].
  20. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2021-03-31].
  21. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2002, s. 191.
  22. Nie żyje Izabella Sierakowska. tvp.pl, 31 marca 2021. [dostęp 2021-03-31].
  23. Pogrzeb Izabelli Sierakowskiej. Ostatnie pożegnanie byłej posłanki SLD w Lublinie. Wyjątkowa ceremonia. se.pl, 15 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-15].
  24. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski dla Izabelli Sierakowskiej. prezydent.pl, 15 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-15].