Izabella z Hainaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabella z Hainaut
królowa Francji
ilustracja
królowa Francji
Okres panowania od 1180
do 1190
Jako żona Filipa II Augusta
Koronacja 28 maja 1180
Następczyni Ingeborga Duńska
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1170
Lille
Data i miejsce śmierci 15 marca 1190
Paryż
Ojciec Baldwin V z Hainaut
Matka Małgorzata I Flandryjska
Mąż Filip II August
Dzieci Ludwik VIII Lew,
Filip i Robert (bliźnięta)

Izabella z Hainaut fr. Isabelle de Hainaut (ur. 23 kwietnia 1170, w Lille - zm. 15 marca 1190, w Paryżu) – królowa Francji jako pierwsza żona Filipa II Augusta.

Urodzona w Lille, była córką Baldwina V, hrabiego Hainaut i hrabiny Małgorzaty I Flandryjskiej. W wieku 10 lat, w 1180 została wydana za mąż za króla Filipa II Augusta. W posagu wniosła hrabstwo Artois. Koronacja Izabelli na królową małżonkę Filipa odbyła się w bazylice Saint-Denis 28 maja 1180.

Ponieważ Baldwin V podawał się za potomka Karola Wielkiego, współcześni kronikarze postrzegali to małżeństwo jako unię dynastii Karolingów i Kapetyngów. Chociaż niektórzy kronikarze wychwalali zalety jej urody i charakteru, nie udało się jej zdobyć uczuć Filipa. Wręcz przeciwnie, w 1184, podczas wojny we Flandrii król, wobec przyłączenia się swojego teścia Baldwina do wrogiego obozu, zwołał radę królewską w Sens, w celu oddalenia Izabelli. Robert I z Dreux, wuj króla, skutecznie storpedował ten pomysł.

Izabella i Filip mieli trzech synów:

Izabella zmarła dzień po urodzeniu bliźniaków, a synowie przeżyli ją tylko o trzy dni. Została pochowana w katedrze Notre-Dame, w Paryżu.