Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (IARP) – samorząd zawodowy architektów, który składa się z 17 jednostek organizacyjnych, tj. Krajowej Izby Architektów oraz 16 okręgowych izb architektów, działający na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa[1].

Cele IARP[edytuj | edytuj kod]

Nadrzędnym celem statutowym IARP jest ochrona przestrzeni i architektury jako dobra publicznego przez sprawowanie nadzoru nad należytym wykonywaniem zawodu oraz przestrzeganiem zasad etyki zawodowej przez wszystkich członków IARP.

Działania samorządu architektów zmierzają w kierunku zagwarantowania najwyższej jakości projektów budynków z uwzględnieniem potrzeb użytkownika końcowego obiektu oraz działek sąsiednich. Muszą uwzględnić także interes inwestora, który często dąży do jak najtańszego zbudowania obiektu budowlanego, którego użytkownikiem końcowym nie będzie. Jednocześnie architekci zobowiązani są zachować wartości kulturowe i dbać o ład przestrzenny, jako dobro publiczne.

Przynależność do IARP[edytuj | edytuj kod]

Przynależność do właściwej okręgowej izby architektów jest warunkiem wykonywania zawodu architekta rozumianego jako projektanta obiektu budowlanego w zakresie jego architektury. Osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, czyli w zakresie zawodu architekta, będące członkami Samorządu Zawodowego Architektów, mają zastrzeżone prawo używania tytułu zawodowego „architekt IARP” oraz prawo tworzenia projektów budowlanych w zakresie architektury i zagospodarowania terenu obiektu budowlanego.

Obecnie IARP liczy 12500 czynnych członków (stan na luty 2019).

Struktura i działalność IARP[edytuj | edytuj kod]

W strukturze organizacyjnej Samorządu Architektów działa Krajowa Izba Architektów i jej organy (Krajowa Rada, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna, Krajowa Komisja Rewizyjna, Krajowy Sąd Dyscyplinarny, Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej) z siedzibą w Warszawie oraz szesnaście okręgowych izb architektów, które także powołują swoje organy z siedzibami w miastach wojewódzkich.

Organy okręgowych izb architektów:

  • okręgowy zjazd izby
  • okręgowa rada izby
  • okręgowa komisja kwalifikacyjna
  • okręgowa komisja rewizyjna
  • okręgowy sąd dyscyplinarny
  • okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej

Izba Architektów wydaje dwumiesięcznik Zawód:Architekt[2]. Czasopismo rozsyłane jest do wszystkich członków IARP

Prezydium Krajowej Rady Izby Architektów[edytuj | edytuj kod]

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna[edytuj | edytuj kod]

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna jest organem Krajowej Izby Architektów RP określonym w statucie izby.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wykonuje przewidziane w ustawie działania Krajowej Izby w zakresie:

  • Sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji kwalifikacyjnych
  • Uchyla uchwały okręgowych komisji kwalifikacyjnych sprzeczne z prawem lub uchwałami i regulaminami wydawanymi na podstawie ustawy[1]
  • Dokonuje, co najmniej raz w roku, analizy przeprowadzonych postępowań kwalifikacyjnych w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i rzeczoznawstwa budowlanego
  • Sporządza opinie dla Krajowego Sądu Dyscyplinarnego w sprawach z zakresu odpowiedzialności zawodowej członków Izby Architektów RP
  • Składa Krajowemu Zjazdowy IARP sprawozdanie ze swojej działalności

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dz.U. z 2019 r. poz. 1117
  2. Zawód:Architekt (pol.). IARP. [dostęp 2015-08-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]