Izmael

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izmael
ilustracja
Występowanie

Księga Rodzaju

Rodzina
Ojciec

Abraham

Matka

Hagar

Dzieci

Nebajot, Kedar, Abdeel, Mibsam, Miszma, Duma, Massa, Chadad, Tema, Jetur, Nafisz, Kedma

Izmael, Ismael (hebr.: יִשְׁמָעֵאל, arab.: إسماعيل), Isma'il – najstarszy syn patriarchy Abrahama i niewolnicy jego żony SaryEgipcjanki Hagar.

Występuje w Księdze Rodzaju Starego Testamentu. W Koranie jest przedstawiony jako pierwszy z proroków islamu i praojciec wszystkich Arabów.

W momencie narodzenia Izmaela Abraham miał 86 lat. Kilkanaście lat później[1], gdy Sara urodziła i odstawiła od piersi jego syna Izaaka, Abraham (otrzymawszy uprzednio zapewnienie od Boga, że nic im się nie stanie) wyprawił Izmaela wraz z jego matką Hagar na pustynię. Przez jakiś czas błąkali się po Pustyni Negew w okolicach Beer-Szeby. Później Izmael osiadł z matką na pustyni Paran. Hagar sprowadziła synowi żonę z Egiptu.

Izmael dożył 137 lat, i zgodnie z obietnicą był ojcem 12 synów, którzy dali początek ludowi Nabatejczyków i później Arabom. Oto pobłogosławię mu, żeby był płodny, i dam mu niezmiernie liczne potomstwo; on będzie ojcem dwunastu książąt, narodem wielkim go uczynię (Księga Rodzaju 17:20).

Józef Flawiusz w dziele Dawne dzieje Izraela (ks. I rdz. 12, 4) wymienia imiona synów Izmaela: Nabajon, Kedar, Abdeel, Masam, Masmas, Idumas, Masmes, Chodam, Teman, Jetur, Nafais, Kadmas. Założyli oni plemiona o nazwach pochodzących od swych imion, jako cały lud nazwali się Arabami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zwrot „po odstawieniu od piersi” może oznaczać, że Izaak miał wówczas 3-5 lat. Ponieważ Izmael był starszy od Izaaka o 14 lat, więc w momencie wypędzenia mógł mieć jakieś 17-19 lat. Zob. H. Daniel-Rops Życie codzienne w Palestynie w czasach Chrystusa, Warszawa 1994, s. 95.