Izolobalność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Izolobalność (z gr. isos=taki sam, lobos=nakrywać) – termin oznaczający występowanie w dwóch indywiduach chemicznych (np. atomach, jonach lub cząsteczkach) takiej samej liczby orbitali frontalnych, które mają podobny kształt i energię i obsadzone są tą samą ilością elektronów.

Przykład izolobalności

Pojęcie izolobalności wprowadził do chemii w roku 1976 Roald Hoffmann w celu opisania podobieństw pomiędzy ligandami organicznymi i metaloorganicznymi.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Roald Hoffmann. Building Bridges Between Inorganic and Organic Chemistry (Nobel Lecture). „Angewandte Chemie International Edition in English”. 21 (10), s. 711-724, 1982. DOI: 10.1002/anie.198207113 (ang.).