Izotiazol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izotiazol
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C3H3NS
Masa molowa 85,12 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 288-16-4
PubChem 67515[2]
Podobne związki
Podobne związki tiazol
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Izotiazolheterocykliczny, organiczny związek chemiczny z grupy azoli, o pięcioczłonowym pierścieniu aromatycznym zawierającym heteroatomy siarki i azotu w pozycji 1 i 2. Izomerem izotiazolu jest tiazol, w którym atomy te znajdują się w pozycjach 1 i 3. Został odkryty w 1956 roku[3].

Pierścień izotiazolu występuje w cząsteczkach wielu związków organicznych, np. w zyprazydonie czy perospironie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book), Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 185, DOI10.1039/9781849733069-FP001, ISBN 978-0-85404-182-4.
  2. Izotiazol (CID: 67515) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b c d e f D.W. Brown, M. Sainsbury, Product Class 15: Isothiazoles [w:] Science of Synthesis. Houben-Weyl Methods of Molecular Transformations. Hetarenes and Related Ring Systems. Five-membered Hetarenes with One Chalcogen and One Additional Heteroatom, E. Schaumann (red.), t. 11, Stuttgart: Georg Thieme Verlag, 2002, s. 507, 509, 513, ISBN 3-13-112261-7 (ang.).