Izotropowość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Izotropowość, izotropia (gr. isos 'równy, jednakowy'; trópos 'zwrot, obrót') – niezależność od kierunku. Przeciwieństwem tego pojęcia jest anizotropia.

W krystalografii i inżynierii materiałowej[edytuj | edytuj kod]

Izotropowość materiału jest to brak różnic we właściwościach fizycznych tego materiału, takich jak: rozszerzalność termiczna, przewodzenie ciepła, przewodnictwo elektryczne czy współczynnik załamania światła, niezależnie od tego w jakim kierunku są one mierzone.

Izotropowość jest cechą ciał amorficznych oraz kryształów układu regularnego.

W kosmologii[edytuj | edytuj kod]

Zasada izotropowości przestrzeni mówi, że dla obserwatora fundamentalnego, znajdującego się w aktualnym położeniu Ziemi, materia na niebie jest rozłożona izotropowo, co oznacza, że w każdym kierunku obserwator widzi tę samą ilość materii, co w pojęciu kosmologii oznacza, że galaktyki równomiernie pokrywają niebo. Zasada ta jest bezpośrednią konsekwencją prowadzonych obserwacji, a w szczególności pięciu ich najważniejszych typów, mówiących o:

  • kątowym rozkładzie galaktyk na niebie
  • kątowym rozkładzie galaktyk w podczerwieni
  • kątowym rozkładzie radioźródeł
  • promieniowaniu rentgenowskim
  • promieniowaniu reliktowym

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]