Izrael w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izrael
w Konkursie Piosenki Eurowizji
Gold medal europe.svg 4
Silver medal europe.svg 2
Bronze medal europe.svg 1
Medals Europe.svg 7
EuroIsrael.svg
Informacje ogólne
Rok i miejsce debiutu 1973, Luksemburg
Liczba udziałów 42 razy (36 finałów)
Strona internetowa

Izrael uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1973 roku. Od 2018 roku konkursem w kraju zajmuje się izraelski nadawca publiczny Israeli Public Broadcasting Corporation. Od debiutu do 2017 roku konkursem zajmował się nieistniejący już nadawca publiczny Israel Broadcasting Authority (IBA).

Izrael czterokrotnie wygrał finał konkursu: w 1978 (Jizhar Kohen i Alphabeta z piosenką „A-Ba-Ni-Bi”), 1979 (Gali Atari i Milk and Honey z piosenką „Hallelujah”), 1998 (Dana International z „Diva” i 2018 (Netta z „Toy”).

Chocolat, Menta, Mastik podczas występu w finale 21. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1976 roku
Dawid D’Or – „Le-ha’amin” – Turcja (Stambuł) 2004
Teapacks – „Push the Button” – Finlandia (Helsinki) 2007
Harel Ska’at podczas prób do finału 55. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2010 roku
Moran Mazor podczas występu w półfinale 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku
Nadav Guedj podczas finałowego występu 60. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2015 roku

Uczestnictwo[edytuj | edytuj kod]

Izrael uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1973 roku. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich izraelskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1].

Historia głosowania w finale (1973–2019)[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Izrael przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw izraelscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[2].

Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane w Izraelu[edytuj | edytuj kod]

Izrael był gospodarzem konkursu trzy razy: w 1979, 1999 i 2019. Pierwsze dwie edycje zostały zorganizowane w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Jerozolimie[3][4], a konkurs w 2019 został rozegrany w Centrum Konferencyjnym w Tel Awiwie.

Pomimo zwycięstwa Izraela w finale konkursu w 1979, nadawca nie podjął się organizacji koncertu drugi rok z rzędu, dlatego 25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Holandii[5].

Rok Miasto Miejsce Prowadzący
1979 Jerozolima Międzynarodowe Centrum Kongresowe Jardena Arazi
Danijjel Pe’er
1999 Jigga’el Rawid
Dafna Dekel
Sigal Szachamon
2019 Tel Awiw-Jafa Centrum Konferencyjne Tel Awiwu (Expo Tel Aviv) Bar Refa’eli
Erez Tal
Asi Azar
Lusi Ajjub

Nagrody im. Marcela Bezençona[edytuj | edytuj kod]

Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody byli: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[6].

Nagrody przyznawane są w trzech kategoriach[6]:

  • Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze)
  • Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu)
  • Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie)

Spis poniżej uwzględnia izraelskich zdobywców Nagrody im. Marcela Bezençona.

Rok Kategoria Piosenka Wykonawca
2010[7] Nagroda Artystyczna
Nagroda Kompozytorów
Nagroda Dziennikarzy
Milim Harel Ska’at

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2005 roku odbył się specjalny koncert jubileuszowy Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji, który został zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu odbył się plebiscyt na najlepszą piosenkę w całej historii imprezy. W stawce konkursowej znalazła się m.in. izraelska propozycja „DivaDany International, która wygrała konkurs w 1998 roku. Utwór zajął ostatecznie przedostatnie, trzynaste miejsce z 39 punktami na koncie[8][9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podczas konkursu w 1996 zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale konkursu. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  2. Zgodnie z regulaminem, w konkursie w latach 2004-2007 kraje z pierwszej dziesiątki poprzedniego konkursu były automatycznie kwalifikowane do sobotniego finału bez konieczności rywalizacji w półfinale. W przypadku rezygnacji z udziału w konkursie jednego z państw z Top 10 zeszłego roku lub w przypadku kiedy któreś z państw Wielkiej Czwórki zajęło miejsce w przedziale 1-10, wówczas automatyczna kwalifikacja przypadała na miejsca poza pierwszą dziesiątką, tj. 11. bądź 12.
  3. Kraj wygrał finał konkursu w 2018, dlatego nie musiał rywalizować w półfinałach w 2019.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Israel in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15].
  2. Points to and from Israel (ang.). W: Eurovision Covers [on-line]. eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2013-11-15].
  3. Eurovision Song Contest 1979 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15].
  4. Eurovision Song Contest 1999 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15].
  5. Eurovision Song Contest 1980 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-11-15].
  6. a b Marcel Bezençon Award – an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-06-22].
  7. Gustav Dahlander: Israeli grand slam in the Marcel Bezençon Awards (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-05-10. [dostęp 2013-11-15].
  8. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05].
  9. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. congratulations-info.com. [dostęp 2013-07-05].