Izraelski Szlak Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izraelski Szlak Narodowy
Dane szlaku
Państwo Izrael
Początek Ejlat
Przez Micpe Ramon, Negew, Arad, Jerozolima, Latrun, Tel Awiw, Netanja, Cezarea, Nazaret, Migdal
Koniec Dan (kibuc)
Kolor znakowania Biało-niebiesko-pomarańczowy
Długość około 1000 km
Etapy 45-60
Typ szlak trekkingowy

Izraelski Szlak Narodowy (ang. Israel National Trail, hebr. Szwil Jisra’el) – Narodowy szlak pieszy Izraela prowadzący z Ejlatu nad Morzem Czerwonym do kibucu Dan na północy kraju niedaleko granicy z Libanem. Kierunek jego pokonywania jest dowolny.

Najlepsza pora na pokonywanie szlaku to miesiące wiosenne od lutego do maja.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą szlaku, który oficjalnie został otwarty w 1994 roku jest Abraham Tamir[1]. Otwarcia dokonał ówczesny prezydent Izraela Ezer Weizman.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

EjlatMicpe RamonNegewAradJerozolimaLatrunTel AwiwNetanjaCezareaNazaretMigdalDan

Przypisy[edytuj | edytuj kod]