Jérémy Stravius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jérémy Stravius
Jérémy Stravius.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1988[1]
Abbeville
Wzrost 190 cm[1]
Masa ciała 87 kg[1]
Państwo  Francja
Dyscypliny pływanie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Londyn 2012 pływanie
(4 × 100 m st. dowolnym)[a]
Srebro
Londyn 2012 pływanie
(4 × 200 m st. dowolnym)[a]
Srebro
Rio de Janeiro 2016 pływanie
(4 × 100 m st. dowolnym)
Mistrzostwa świata
Złoto
Szanghaj 2011 100 m st. grzbietowym
Złoto
Barcelona 2013 4 × 100 m st. dowolnym
Złoto
Barcelona 2013 4 × 100 m st. zmiennym
Złoto
Kazań 2015 4 × 100 m st. dowolnym
Srebro
Szanghaj 2011 4 × 100 m st. dowolnym
Srebro
Szanghaj 2011 4 × 200 m st. dowolnym
Srebro
Barcelona 2013 50 m st. grzbietowym
Brąz
Barcelona 2013 100 m st. grzbietowym
Mistrzostwa świata (basen 25 m)
Brąz
Dubaj 2010 4 × 200 m st. dowolnym
Mistrzostwa Europy
Złoto
Debreczyn 2012 4 × 100 m st. dowolnym
Złoto
Berlin 2014 4 × 100 m st. dowolnym
Srebro
Budapeszt 2010 100 m st. grzbietowym
Srebro
Berlin 2014 50 m st. grzbietowym
Srebro
Berlin 2014 100 m st. grzbietowym
Srebro
Berlin 2014 4 × 100 m st. zmiennym
Brąz
Budapeszt 2010 4 × 200 m st. dowolnym
Brąz
Londyn 2016 4 × 100 m st. dowolnym[b]
Mistrzostwa Europy (basen 25 m)
Złoto
Stambuł 2009 4 × 50 m st. dowolnym
Złoto
Chartres 2012 4 × 50 m st. zmiennym
Złoto
Chartres 2012 50 m st. grzbietowym
Złoto
Chartres 2012 100 m st. grzbietowym
Złoto
Chartres 2012 4 × 50 m st. dowolnym
Złoto
Chartres 2012 4 × 50 m st. zmiennym[b]
Złoto
Herning 2013 50 m st. grzbietowym
Złoto
Herning 2013 100 m st. grzbietowym
Srebro
Chartres 2012 200 m st. zmiennym
Srebro
Herning 2013 100 m st. motylkowym

Jérémy Stravius (ur. 14 lipca 1988 w Abbeville) – francuski pływak specjalizujący się w stylu dowolnym, grzbietowym i motylkowym, mistrz olimpijski, medalista mistrzostw świata i Europy.

Kariera pływacka[edytuj]

Na mistrzostwach świata w 2011 roku w Szanghaju Francuz wywalczył złoty medal w konkurencji 100 m stylem grzbietowym. Zdobył również dwa srebrne medale w sztafetach na 4 × 100 m i 4 × 200 m stylem dowolnym. Na mistrzostwach świata na krótkim basenie Stravius ma w swoim dorobku brązowy medal z 2010 roku w Dubaju.

W 2012 roku w Debreczynie Francuz zdobył złoty medal mistrzostw Europy w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym. Jest również srebrnym i brązowym medalistą z Budapesztu (2010). Startując na mistrzostwach Europy na krótkim basenie Francuz wywalczył łącznie sześć złotych medali oraz jeden srebrny.

Swoje największe sukcesy w karierze Francuz odniósł w 2012 roku podczas igrzysk olimpijskich w Londynie. Pomimo, że nie płynął w wyścigach finałowych (startował w eliminacjach do finałów) zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym oraz srebrny medal w sztafecie 4 × 200 m stylem dowolnym.

Rok później, podczas mistrzostw świata w Barcelonie wywalczył cztery medale. Dwa złote zdobył płynąc w sztafecie 4 x 100 stylem dowolnym[2] i 4 x 100 m stylem zmiennym[3]. Indywidualnie startował w stylu grzbietowym. Na dystansie 50 m grzbietem z czasem 24,54 zajął drugie miejsce ex aequo z Amerykaninem Matthew Greversem[4]. W konkurencji 100 m stylem grzbietowym był trzeci z czasem 53,21[5].

Na mistrzostwach świata w 2015 roku zdobył złoty medal w sztafecie kraulowej 4 x 100 m[6]. W konkurencji 100 m stylem dowolnym uzyskawszy czas 48,65 nie awansował do finału i uplasował się ostatecznie na 13. miejscu[7].

Podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro wywalczył srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m stylem dowolnym[8]. W eliminacjach 200 m kraulem z 11. czasem 1:46,67 zakwalifikował się do półfinału, ale zrezygnował z tej konkurencji, aby skupić się na udziale w sztafecie 4 x 100 m stylem dowolnym[9]. Stravius nie zakwalifikował się do półfinałów 100 m stylem motylkowym (17. miejsce)[10] i dowolnym (18. miejsce)[11]. Startował również w eliminacjach sztafet zmiennych 4 x 100 m, gdzie reprezentacja Francji nie zakwalifikowała się do finału i zajęła ostatecznie dziesiąte miejsce[12].

Uwagi

  1. a b Startował tylko w eliminacjach.
  2. a b Sztafeta mieszana – 2 mężczyzn i 2 kobiety.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]