Józef Andrzej Lisowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Andrzej Lisowski (ur. 10 września 1943 w Łukowie) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych, rektor Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni (1989–1996) i Akademii Morskiej w Gdyni (2002–2008).

Życiorys[edytuj]

Jest absolwentem Politechniki Gdańskiej (1967), gdzie w 1973 obronił doktorat, a sześć lat później uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1989 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Specjalizuje się w automatyce i robotyce, w tym w szczególności w automatyce okrętowej. Zajmował się m.in. elektronawigacyjnymi systemami optymalnego i bezpiecznego sterowania statkiem. Jest autorem m.in. czterech patentów.

Zawodowo związany z Wyższą Szkołą Morską w Gdyni, przekształconą następnie w Akademię Morską. W 1990 objął stanowisko profesora zwyczajnego. W 1980 został kierownikiem Katedry Automatyki Okrętowej na Wydziale Elektrycznym. W latach 1989–1996 i 2002–2008 był rektorem tej uczelni. Został również profesorem zwyczajnym na Wydziale Mechaniczno-Elektrycznym Akademii Marynarki Wojennej.

Uzyskał członkostwo m.in. w Komitecie Automatyki i Robotyki Polskiej Akademii Nauk, Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, Centralnej Komisji ds Tytułów i Stopni Naukowych, Polskim Towarzystwie Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej oraz Polskim Towarzystwie Nautologicznym.

W 2009 została wydana jego biografia autorstwa Henryka Spigarskiego zatytułowana Z głębokiego lądu nad morze Józef Andrzej Lisowski biografia[1].

Dorobek naukowy[edytuj]

Jego zainteresowania naukowe dotyczą syntezy algorytmów komputerowego wspomagania bezpiecznego sterownia ruchem statku z zastosowaniem metod optymalizacji, sztucznej inteligencji i gier różniczkowych. Autor ponad 20 książek, monografii i podręczników akademickich, m.in. Automatyzacja kierowania statkiem, Statek jako obiekt sterowania automatycznego, Okrętowe systemy antykolizyjne, Radar technology, Fundamentos da automacao, Podstawy automatyki, Polskie szkolnictwo morskie w medalierstwie, Metody optymalizacji. Autor prawie 300 artykułów i rozpraw naukowych w najważniejszych czasopismach krajowych i zagranicznych, a także kilkuset recenzji publikacji naukowych. Organizator i współautor wielu wdrożeń, m.in. systemu monitoringu i sterowania siłownią okrętową EMOS na kilkunastu statkach i okrętach Marynarki Wojennej oraz systemu optymalnego sterowania okrętowym silnikiem spalinowym SOSS w zakładach H. Cegielski – Poznań.

Organizował i przewodniczył kilkudziesięciu sesjom naukowym na konferencjach krajowych i zagranicznych. Był członkiem blisko 30 komitetów naukowych. Prowadził wykłady na 9 uniwersytetach i akademiach morskich na świecie (w Australii, Chinach, Finlandii, Irlandii, Japonii, Niemczech, Nigerii, USA i Wietnamie). Był promotorem 11 doktorów nauk technicznych z Polski, Algierii i Wietnamu, a także recenzentem wielu rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2002)[2]
  • Złoty Krzyż Zasługi (1987)
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (1986)
  • „Dżentelmen Roku” (1994)
  • Błękitna Komandoria Ligi Morskiej i Rzecznej (2002)
  • Złota Odznaka UNESCO International Center for Engineering Education in Australia (2005)
  • Tytuł honorowego obywatela Tczewa, siedziby pierwszej polskiej Szkoły Morskiej, przyznany za istotny wkład w rozwój polskiego szkolnictwa morskiego (2006)[3]
  • Krzyż Ligi Morskiej i Rzecznej „Pro Mare Nostro” (2007)
  • Medal Eugeniusza Kwiatkowskiego (2007)[4]

Przypisy

  1. Aktualności 2009. am.gdynia.pl. [dostęp 2012-10-15].
  2. M.P. z 2002 r. Nr 60, poz. 832
  3. Honorowi Obywatele Miasta Tczewa. tczew.pl. [dostęp 2012-10-15].
  4. Lista laureatów Medalu Eugeniusza Kwiatkowskiego. im.gda.pl. [dostęp 2017-09-25].

Bibliografia[edytuj]