Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławieni
Józef Aparicio Sanz
i 232 towarzyszy
męczennicy
Czczeni przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 11 marca 2001
Plac Świętego Piotra w Watykanie
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 22 września

Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy – grupa 233 hiszpańskich męczenników[a], ofiar prześladowań religijnych wobec Kościoła katolickiego w Hiszpanii okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac. odium fidei), w latach 1936-1939, beatyfikowanych jako pierwsi w trzecim tysiącleciu przez papieża Jana Pawła II w Watykanie 11 marca 2001 roku[b].

Geneza męczeństwa[edytuj | edytuj kod]

Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2 tys. świątyń. W samym rejonie Walencji całkowitemu zniszczeniu uległo 800 kościołów, a 1500 uległo dewastacji[1]. W grupie błogosławionych znaleźli się ludzie, których w męczeństwie połączyło wyznanie katolickie i w chwili śmierci przebaczenie dla oprawców. Zginęli mimo braku zaangażowania w walki ideologiczne i spory polityczne wyłącznie z przyczyn religijnych. Jan Paweł II powiedział o męczennikach:

Quote-alpha.png
Chrześcijanie, dla których świętość jest celem życiowym, mogą zmienić społeczeństwo, ponieważ budując przyszłość na wartościach ewangelicznych, wprowadzają pokój i sprawiedliwość. Męczennicy, o których dziś mówimy z wdzięcznością i czcią ukazują różne formy jedynego i powszechnego powołania do świętości. Świętość nie jest przywilejem nielicznych, każdy człowiek może jej nadać własny kształt, pod warunkiem, że wszystkie wydarzenia codzienne będą dla niego okazją do praktykowania miłości Boga i bliźniego[c].

Procesy beatyfikacyjne przeprowadzono w Walencji (266), Barcelonie (6) i Lleidzie (1).

Błogosławiony Józef Aparicio Sanz[edytuj | edytuj kod]

Józef Aparicio Sanz, José Aparicio Sanz (ur. 12 marca 1893 w Enguerze, zm. 29 grudnia 1936 w Picadero de Paterna) – błogosławiony, męczennik, hiszpański ksiądz katolicki, ofiara antykatolickich prześladowań religijnych okresu hiszpańskiej wojny domowej.

Po odbyciu formacji w seminarium duchownym w Walencji 17 czerwca 1916 roku przyjął święcenia kapłańskie i podjął swój apostolat. Pracował opiekując się chorymi w czasie epidemii grypy, a później w Enguera zainicjował powstanie stowarzyszenia kobiet, Akcji Katolickiej i pełnił też funkcję archiprezbitera.

Zginął przygotowany na męczeńską śmierć, którą określił jako największą łaskę, jaką można otrzymać od Boga[d].

Lista błogosławionych[edytuj | edytuj kod]

Wierni świecccy[edytuj | edytuj kod]

Pochodzące z Urugwaju[edytuj | edytuj kod]

Działacze Akcji Katolickiej[edytuj | edytuj kod]

Z Lleidy[edytuj | edytuj kod]

Z archidiecezji Walencji[edytuj | edytuj kod]

Tercjarze i tercjarki[edytuj | edytuj kod]

Kapucynki od Świętej Rodziny[edytuj | edytuj kod]

Kapucyni Matki Boskiej Bolesnej[edytuj | edytuj kod]

Zakonnice[edytuj | edytuj kod]

Augustianka bosa[edytuj | edytuj kod]

Córki Maryi Wspomożycielki (salezjanki)[edytuj | edytuj kod]

Kapucynki (OSCCap)[edytuj | edytuj kod]

Karmelitanki miłosierdzia[edytuj | edytuj kod]

Grupa zamordowanych na plaży Playa del Saler w pobliżu Walencji 19 sierpnia, a także po pobycie w więzieniu dla kobiet 24 listopada[3].

Klaretynka[edytuj | edytuj kod]

Siostry pijarki (SchP)[edytuj | edytuj kod]

Zamordowane na plaży Playa del Saler[3][4].

Małe Siostry ze Zgromadzenia Małych Sióstr Opuszczonych Starców[edytuj | edytuj kod]

Siostra serwitka (OSM)[edytuj | edytuj kod]


Zakonnicy[edytuj | edytuj kod]

Bracia szkolni (FSC)[edytuj | edytuj kod]

Dominikanie (OP)[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi wyniesieni na ołtarze dominikanie, ofiary prześladowań religijnych Drugiej Republiki Hiszpańskiej (z Calanda, Barcelony i Walencji)[3].

Franciszkanie (OFM)[edytuj | edytuj kod]

Franciszkanie konwentualni (OFMConv.)[edytuj | edytuj kod]

Wymordowani po spaleniu 20 lipca 1936 r. przez bojowników Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej klasztoru w Granollers[3].

Jezuici (SJ)[edytuj | edytuj kod]

Spośród ponad stu zamordowanych jezuitów do chwały ołtarzy wyniesieni zostali męczennicy którzy padli ofiarą prześladowań religijnych nie rezygnując z apostolatu mimo narastającego terroru[3][2].

Kapucyni (OFMCap.)[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza grupa wyniesionych na ołtarze męczenników z zakonu kapucynów zamordowanych podczas prześladowań religijnych 1936-1939[3].

Salezjanie (SDB)[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza grupa męczenników salezjańskich ofiar prześladowań religijnych, mordowanych grupami i pojedynczo z których tylko ks. Juliusz Junyer Padern został rozstrzelany na mocy formalnego wyroku z 23 marca 1938 po procesie pod zarzutami szpiegostwa i zdrady[3].

Sercanin (SCJ)[edytuj | edytuj kod]

Kapelan Kolegium La Salle de la Bonanova w Barcelonie[edytuj | edytuj kod]


Księża[edytuj | edytuj kod]

Z archidiecezji Saragossy[edytuj | edytuj kod]

Wymieniani razem z męczennikami z zakonu dominikanów[7]:

Z archidiecezji Walencji[edytuj | edytuj kod]


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwiska męczenników zgodnie z oryginalną pisownią umieszczoną na stronie Watykanu i za H. Frosem.
  2. Była to 124 beatyfikacja dokonana przez Jana Pawła II.
  3. Fragment przemówienia wygłoszonego w czasie spotkania z pielgrzymami 12 marca 2001 roku po mszy świętej.
  4. Określenie to padło w napisanym przed śmiercią wierszu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 385. ISBN 978-83-7318-736-8.
  2. a b Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 410-412. ISBN 978-83-7318-736-8.
  3. a b c d e f g José Aparicio Sanz Presbítero y 232 compañeros presbíteros, religiosos, religiosas y laicos mártires (hiszp.). [dostęp 2010-10-17].
  4. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 414. ISBN 978-83-7318-736-8.
  5. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 413. ISBN 978-83-7318-736-8.
  6. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 397. ISBN 978-83-7318-736-8.
  7. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 393. ISBN 978-83-7318-736-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. L’Osservatore Romano”. Numer 12 (148) 1992. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.). 
  2. „L’Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. s. 45-49. Mario Agnes – redaktor naczelny (pol.). 
  3. „L’Osservatore Romano”. Numer 5 (233) 2001. s. 16-21. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.). 
  4. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 385-415. ISBN 978-83-7318-736-8.