Józef Cukier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Cukier-Kozianiak[1] lub Kozieniak (ur. 14 listopada 1889 w Zakopanem, zm. 22 kwietnia 1960 tamże) – jeden z przywódców Goralenvolk podczas II wojny światowej.

Od 1919 r. zasiadał w Radzie Gminnej, a następnie Miejskiej, działając również we władzach Związku Górali, gdzie od roku 1925 pełnił funkcję wiceprezesa, a potem prezesa. Próbował razem z Wacławem Krzeptowskim utworzyć niezależne państwo etniczne kolaborując z okupantem[2].

W utworzonym Goralisches KomiteeKomitecie Góralskim był – od 1942 r. – zastępcą Wacława Krzeptowskiego. Po wojnie aresztowany i w procesie przywódców „Goralenvolku” w 1946 r. skazany na 15 lat więzienia. Po tych wydarzeniach Józef Cukier i jego najbliższa rodzina zmienili nazwisko na Kozieniak, utracili także znaczną część swojego majątku. Pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teresa Kuczyńska: Goralenvolk. www.insomnia.pl, 2006-05-14. [dostęp 2010-06-23].
  2. Artur Więcek „Baron”: Goralenvolk – film dokumentalny. www.tvp.pl. [dostęp 2010-06-23].
  3. Maciej Pinkwart, Janusz Zdebski: Nowy cmentarz w Zakopanem – Przewodnik biograficzny. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK "Kraj", 1988.